1Ո՛վ Տէր, իմ Աստուածս դուն ես. Քեզ պիտի բարձրացնեմ, քու անուանդ փառք պիտի տամ. Քանզի սքանչելի բաներ ըրիր, Քու վաղեմի խորհուրդներն հաւատարիմ եւ ճշմարիտ են։
2Քանզի քաղաքը հողակոյտ Ու պարսպապատ քաղաքը աւերակ դարձուցիր, Որպէս զի այսուհետեւ քաղաք չըլլալով՝ Օտարականներուն պալատը յաւիտեան չշինուի։
3Անոր համար զօրաւոր ժողովուրդը քեզ պիտի պատուէ Եւ ահարկու ազգերուն քաղաքը քեզմէ պիտի վախնայ։
4Վասն զի դուն ապաւէն եղար աղքատին, Ապաւէն՝ չքաւորին իր նեղութեան ատենը, Ապաստանարան՝ փոթորիկէն, հովանի՝ տաքութենէն, Երբ անօրէն մարդոց կատաղութիւնը պատ փլցնող փոթորիկի պէս գայ ։
5Օտարականներուն աղաղակը Չոր տեղին տաքութեանը պէս պիտի մեղմացնես։ Ինչպէս տաքութիւնը ամպի հովանիով կ’իջնէ, Այնպէս բռնաւորներուն ցնծութեանը ձայնը պիտի ցածնայ։
6Զօրքերու Տէրը այս լերան վրայ Բոլոր ազգերուն կոչունք մը պիտի ընէ, Պարարտ բաներու եւ հին գինիներու, Ծուծով լեցուած պարարտ բաներու Ու զտուած հին գինիներու կոչունք։
7Այս լերան վրայ Բոլոր ժողովուրդներուն վրայ տարածուած ծածկոցը Ու բոլոր ազգերուն վրայ փռուած վարագոյրը բնաջինջ պիտի ընէ։
8Մահը յաւիտեան բնաջինջ պիտի ընէ Ու Տէր Եհովան ամէն աչքէ արցունքը պիտի սրբէ Եւ բոլոր երկրի երեսէն իր ժողովուրդին նախատինքը պիտի վերցնէ. Վասն զի Տէրը խօսեցաւ։
9Ու այն օրը պիտի ըսեն. «Ահա մեր Աստուածը ասիկա է. Անոր յուսացինք ու անիկա մեզ ազատեց. Տէրը ասիկա է, անոր յուսացինք. Անոր փրկութիւնովը պիտի ցնծանք եւ ուրախանանք»։
10Քանզի Տէրոջը ձեռքը այս լերան վրայ պիտի հանգչի Ու Մովաբ անոր տակ պիտի կոխկռտուի, Ինչպէս յարդը կը կոխկռտուի աղբանոցին մէջ։
11Իր ձեռքերը պիտի տարածէ անոր վրայ, Ինչպէս լողացողը կը տարածէ լողալու ատեն։ Անոր հպարտութիւնը անոր ձեռքերուն հնարքներուն հետ պիտի կործանէ։
12Եւ քու բարձր պարիսպներուդ ամրութիւնը պիտի խոնարհեցնէ Ու գետնին հետ հաւասարեցնելով փոշիի մէջ պիտի ձգէ։