1Սամուէլ ըսաւ Սաւուղին. «Տէրը զիս իր Իսրայէլ ժողովուրդին վրայ քեզ թագաւոր օծելու ղրկեց, ուստի հիմա Տէրոջը խօսքը լսէ’։
2Զօրքերու Տէրը այսպէս կ’ըսէ. ‘Միտքս բերի ինչ որ Ամաղէկ ըրաւ Իսրայէլի, անոր Եգիպտոսէն ելած ատենը՝ ճամբուն մէջ անոր դէմ դնելով։
3Հիմա գնա՛ ու Ամաղէկը զա՛րկ։ Անոր բոլոր ունեցածը նզովուածի պէս բնաջինջ ըրէ՝։ Անոր չխնայես։ Այր մարդէն մինչեւ կին մարդը ու տղայէն մինչեւ կաթնկերը, արջառէն մինչեւ ոչխարը եւ ուխտէն մինչեւ էշը մեռցո՛ւր’»։
4Ուստի Սաւուղ ժողովուրդը կանչեց ու Տեղայիմի մէջ զանոնք համրեց, որոնք երկու հարիւր հազար հետեւակ զօրք էին, իսկ Յուդայեաններն ալ տասը հազար։
5Եւ Սաւուղ Ամաղեկացիներու մէկ քաղաքը գնաց ու հեղեղատին մէջ դարանակալ կեցաւ։
6Սաւուղ Կենեցիներուն ըսաւ. «Գացէ՛ք, զատուեցէ՛ք ու ամաղեկացիներուն մէջէն իջէ՛ք, չըլլայ որ ձեզ անոնց հետ մէկտեղ զարնեմ. քանզի դուք բոլոր Իսրայէլի որդիներուն ողորմութիւն ըրիք՝ անոնց Եգիպտոսէն ելած ատենը»։ Ուստի Կենեցիները Ամաղեկացիներու մէջէն զատուեցան։
7Սաւուղ՝ Եւիլայէն մինչեւ Սուրը՝ Ամաղէկը զարկաւ
8Ու Ամաղէկի թագաւորը Ագագը ողջ բռնեց ու բոլոր ժողովուրդը սուրի բերնով ջարդեց։
9Բայց Սաւուղ ժողովուրդին հետ Ագագը եւ ոչխարներուն ու արջառներուն աղէկներն ու գէրերը եւ գառներն ու ամէն պատուական բաները խնայեցին եւ չուզեցին զանոնք ջարդել, միայն բոլոր անարգ ու անպիտան անասունները ջարդեցին։
10Տէրոջը խօսքը Սամուէլին եղաւ՝ ըսելով.
11«Սաւուղը թագաւոր ընելուս զղջացի, քանզի ինծմէ ետ դարձաւ ու իմ խօսքերս չկատարեց»։ Սամուէլ տրտմեցաւ ու բոլոր գիշերը Տէրոջը աղաղակեց։
12Սամուէլ առաւօտուն կանուխ ելաւ, որպէս զի երթայ Սաւուղը դիմաւորէ։ Սամուէլին իմացուցին ու ըսին. «Սաւուղ Կարմեղոս եկաւ եւ իրեն համար յաղթութեան նշան՝ ՝ կանգնեցուց ու անկէ դառնալով անցաւ ու Գաղգաղա իջաւ»։
13Սամուէլ Սաւուղին քով գնաց։ Սաւուղ անոր ըսաւ. «Դուն Տէրոջմէն օրհնեալ ըլլաս. Տէրոջը խօսքը կատարեցի»։
14Բայց Սամուէլ ըսաւ. «Հապա այդ ոչխարներուն ձայնը ի՞նչ պիտի ըլլայ՝ որ իմ ականջիս կու գայ ու արջառներուն ձայնը որ ես կը լսեմ»։
15Սաւուղ ըսաւ. «Զանոնք Ամաղեկացիներէն բերին. քանզի ժողովուրդը ամենէն աղէկ աչխարներն ու արջառները ողջ թողուցին, որպէս զի զանոնք քու Տէր Աստուծոյդ զոհ մատուցանեն, սակայն միւսները ջարդեցինք»։
16Այն ատեն Սամուէլ ըսաւ Սաւուղին. «Կեցիր որ քեզի պատմեմ ինչ որ Տէրը այս գիշեր ինծի խօսեցաւ»։ Ան ալ ըսաւ. «Խօսէ»։
17Սամուէլ ըսաւ Սաւուղին. «Ահա դուն որ քու աչքերուդ պզտիկ կ’երեւնայիր, Իսրայէլի ցեղերուն գլուխը եղար։ Տէրը քեզ Իսրայէլի վրայ թագաւոր օծեց։
18Տէրը քեզ ճամբայ մը ղրկեց՝ ըսելով. ‘Գնա ու այն մեղաւոր Ամաղեկացիները նզովուածի պէս ջարդէ եւ անոնց դէմ պատերազմ ըրէ, մինչեւ որ զանոնք բնաջինջ ընես’։
19Իսկ դուն ինչո՞ւ համար Տէրոջը ձայնին հնազանդութիւն չըրիր ու աւարին վրայ իյնալով՝ Տէրոջը առջեւ չարութիւն ըրիր»։
20Սաւուղ ըսաւ Սամուէլին. «Ահա ես Տէրոջը ձայնին հնազանդութիւն ըրի ու Տէրը զիս ո՛ր ճամբան որ ղրկեց, այն ճամբան գացի եւ Ամաղէկի թագաւորը Ագագը բերի ու Ամաղէկը նզովուածի պէս բնաջինջ ըրի։
21Սակայն ժողովուրդը այն աւարէն ոչխարներ ու արջառներ առաւ, նզովուածներէն ամենէն աղէկները, որպէս զի զանոնք Գաղգաղայի մէջ քու Տէր Աստուծոյդ զոհ ընեն»։
22Սամուէլ ըսաւ. «Միթէ Տէրոջը առջեւ ողջակէզներն ու զոհերը Տէրոջը ձայնին հնազանդութիւն ընելու չափ հաճո՞յ են։ Ահա հնազանդութիւնը զոհէն ու խօսք մտիկ ընելը խոյերուն ճարպէն աղէկ է։
23Քանզի ապստամբութիւնը կախարդութեան մեղքին պէս ու կամակորութիւնը կռապաշտութեան պէս ՝ ՝ է. որովհետեւ դուն Տէրոջը խօսքը մերժեցիր, անիկա ալ քեզ մերժեց, որպէս զի թագաւոր չըլլաս»։
24Եւ Սաւուղ ըսաւ Սամուէլին. «Մեղք գործեցի, որ Տէրոջը հրամանը ու քու խօսքերդ զանց ըրի, քանզի ժողովուրդէն վախնալուս համար անոնց խօսքին մտիկ ըրի։
25Ու հիմա կ’աղաչեմ, իմ յանցանքս ներէ եւ ինծի հետ դարձիր, որպէս զի Տէրոջը երկրպագութիւն ընեմ»։
26Եւ Սամուէլ ըսաւ Սաւուղին. «Ես քեզի հետ չեմ դառնար. քանզի դուն Տէրոջը խօսքը մերժեցիր, Տէրն ալ քեզ մերժեց՝ որպէս զի Իսրայէլի վրայ թագաւոր չըլլաս»։
27Ու Սամուէլ դարձաւ որ Սաւուղին քովէն երթայ. բայց անիկա անոր վերարկուին ծայրէն բռնեց, որ պատռեցաւ։
28Այն ատեն Սամուէլ անոր ըսաւ. «Տէրը այսօր քու վրայէդ Իսրայէլի թագաւորութիւնը պատռեց ու զանիկա քեզմէ աղէկ եղող ընկերիդ տուաւ։
29Իսրայէլի Ապաւէնը սուտ չի խօսիր ու չի զղջար. քանզի անիկա մարդ չէ՝ որ զղջայ»։
30Եւ Սաւուղ ըսաւ. «Մեղք գործեցի. կ’աղաչեմ, հիմա իմ ժողովուրդիս ծերերուն առջեւ ու Իսրայէլի առջեւ զիս պատուէ՛ եւ ինծի հետ դարձի՛ր, որպէս զի քու Տէր Աստուծոյդ երկրպագութիւն ընեմ»։
31Սամուէլ Սաւուղին ետեւէն դարձաւ եւ Սաւուղ Տէրոջը երկրպագութիւն ըրաւ։
32Ետքը Սամուէլ ըսաւ. «Ամաղէկի թագաւորը Ագագը ինծի բերէք»։ Ագագ քնքշութեամբ անոր մօտեցաւ եւ Ագագ ըսաւ. «Անշուշտ մահուան դառնութիւնը անցած է»։
33Բայց Սամուէլ ըսաւ. «Ինչպէս քու սուրդ կիները անզաւակ թողուց, նոյնպէս քու մայրդ կիներուն մէջ անզաւակ պիտի մնայ»։ Սամուէլ Գաղգաղայի մէջ Տէրոջը առջեւ կտոր կտոր ըրաւ Ագագը։
34Սամուէլ Ռամա գնաց ու Սաւուղ իր տունը՝ Սաւուղի Գաբաան ելաւ։ Սամուէլ մինչեւ իր մահուան օրը անգամ մըն ալ Սաւուղը չտեսաւ, բայց Սամուէլ Սաւուղին համար սուգ կ’ընէր, քանզի Տէրը Սաւուղը Իսրայէլի վրայ թագաւոր ընելուն զղջաց։
35