1Օրհներգություն տաճար բարձրացող ուխտավորների համար Տե՛ր, հիշի՛ր Դավթին և նրա ողջ հեզությունը,
2Թե ինչպե՛ս երդվեց Տիրոջը և ուխտեց Հակոբի Աստծուն.
3«Չպիտի մտնեմ իմ տան հարկերը և չպիտի բարձրանամ Իմ մահիճների անկողինները։
4Քուն չպիտի տամ իմ աչքերին, Կամ նինջ՝ իմ արտևանունքներին, Կամ հանգիստ՝ մարմնիս,
5Մինչև Տիրոջ համար վայր չգտնեմ, Հակոբի Աստծու համար՝ բնակավայր»։
6Ահա լսեցինք նրա մասին Եփրաթայում Եվ գտանք նրան մայրիների դաշտերում։
7Մտնենք նրա հարկերը, երկրպագենք այն տեղը, Որտեղ նրա ոտքերն են կանգնած։
8Ելի՛ր, Տե՛ր, քո հանգստավայրը, Դու և քո սրբության տապանակը։
9Քո երեցները թող արդարություն հագնեն, Եվ քո սրբերը ցնծալով ցնծան։
10Հանուն քո սիրելի Դավթի երես մի՛ դարձրու քո օծյալից։
11Տերը ճշմարտությամբ երդվեց Դավթին Եվ նրան չի անիրավի. «Քո որովայնի պտղից պիտի նստեցնեմ քո աթոռին.
12Եթե որդիներդ պահեն իմ օրենքները Եվ իմ վկայությունները, որ նրանց պիտի սովորեցնեմ, Նրանց որդիները կնստեն քո աթոռին հավիտյանս հավիտենից»։
13Տերն իր բարեհաճությունը Սիոնին տվեց Եվ նախընտրեց բնակվել այնտեղ։
14Ասաց. «Այս է հանգիստն իմ հավիտյանս հավիտենից։ Այստեղ պիտի բնակվեմ, որովհետև հավանեցի սա։
15Սրա բերքը պիտի շարունակ օրհնեմ Եվ սրա աղքատներին պիտի լիացնեմ հացով։
16Սրա քահանաներին պիտի հագցնեմ փրկություն, Եվ սրա սրբերը ցնծալով պիտի ցնծան։
17Այնտեղ Դավթի համար եղջյուր պիտի ծագեցնեմ, Իմ օծյալի ճրագը պիտի պատրաստեմ։
18Նրա թշնամիներին ամոթ պիտի հագցնեմ, Իսկ նրա վրա պիտի ծաղկի իմ սրբությունը»։