Jeremiah 52— NEA

¹Քսանմեկ տարեկան էր Սեդեկիա արքան, երբ թագավոր դարձավ։ Տասնմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունն Ամիտաալ էր. սա դուստրն էր Երեմիայի, որը Լուբենայից էր։

²Սեդեկիան Տիրոջ առաջ չարիք գործեց, ինչպես Հովակիմն էր գործել։

³Տերը զայրացել էր Երուսաղեմի և Հուդայի վրա այն աստիճան, որ նրանց իր աչքից գցեց. Սեդեկիան ապստամբեց բաբելացիների արքայի դեմ։

⁴Նրա թագավորության իններորդ տարում՝ տասներորդ ամսին, ամսի տասին, բաբելացիների Նաբուքոդոնոսոր արքան իր ամբողջ զորքով եկավ Երուսաղեմ և պաշարեց այն։ Նրա շուրջը քառակուսի քարերից բարձր պատնեշ կանգնեցրեց։

⁵Մինչև Սեդեկիա արքայի տասնմեկերորդ տարին քաղաքն ընկավ նեղության մեջ։

⁶Չորրորդ ամսին, երբ ամսի ինն էր, քաղաքում սաստկացավ սովը. հաց չկար, որ երկրի բնակչությունն ուտեր։

⁷Քաղաքի պարիսպը ճեղք տվեց, բոլոր կռվող մարդիկ փախուստի դիմեցին և գիշերով, երբ քաղդեացիները քաղաքի շուրջն էին, ներքին և արտաքին պարիսպների մեջ ընկած դարպասի ճանապարհով, արքունի պարտեզի կողմով դուրս եկան քաղաքից և շարժվեցին դեպի Արաբա տանող ճանապարհով։

⁸Քաղդեացիների թագավորի զորքերը հետապնդեցին և Երիքովից այն կողմ հասան Սեդեկիա արքային, իսկ նրա բոլոր ծառաները թողեցին հեռացան նրանից։

⁹Բռնեցին թագավորին և բերեցին Դեբլաթա, Եմաթի երկիրը, բաբելացիների արքայի մոտ, որը նրա հետ դատաստան տեսավ։

¹⁰Բաբելացիների արքան Սեդեկիայի առաջ կոտորեց նրա որդիներին, Դեբլաթայում կոտորեց նաև Հուդայի բոլոր իշխաններին,

¹¹Սեդեկիայի աչքերը կուրացրեց և ձեռքերը կապեց շղթաներով։ Բաբելացիների արքան տարավ նրան Բաբելոն և մինչև նրա մահվան օրը նրան պահեց ջրաղացի մեջ։

¹²Հինգերորդ ամսին, ամսի տասին,- դա բաբելացիների Նաբուքոդոնոսոր արքայի տասնիններորդ տարին էր,- բաբելացիների արքայի թիկնազորի պետ Նաբուզարդան դահճապետը եկավ,

¹³կրակի մատնեց Տիրոջ տունը և արքունի ապարանքները, քաղաքի բոլոր տներն ու բոլոր մեծամեծ պալատները հրով այրեց,

¹⁴իսկ քաղդեացի բոլոր զորքերը, որոնք եկել էին դահճապետի հետ, Երուսաղեմի պարիսպներն ամբողջապես շուրջանակի քանդեցին։

¹⁵Բայց ժողովրդի չքավոր մասին ու թափթփուկներին, որոնք մնացել էին քաղաքում, ինչպես և փախստականներին, որոնք փախել էին բաբելացիների արքայի մոտ, և մնացած բազմությանը Նաբուզարդան դահճապետը ձեռք չտվեց։

¹⁶Երկրի աղքատների մի մասին Նաբուզարդան դահճապետը թողեց այգեգործներ ու հողագործներ լինելու համար։

¹⁷Տիրոջ տան պղնձե սյուներն ու խարիսխները և պղնձե մեծ ավազանը, որ Տիրոջ տան մեջ էր, քաղդեացիները ջարդեցին և ամբողջ պղինձը տարան Բաբելոն։

¹⁸Դահճապետն առավ նաև եռոտանիներն ու վերնախարիսխները, պսակներն ու տաշտերը, մսի պատառաքաղներն ու պղնձե ամանեղենը, որոնցով սպասարկում էին։

¹⁹Դահճապետն առավ նաև կոնքերն ու թաղարները, քամիչներն ու աշտանակները, խնկամաններն ու տուփերը. որը ոսկի էր, վերցրեց իբրև ոսկի, որն արծաթ էր՝ իբրև արծաթ։

²⁰Սյուները երկուսն էին, մեծ ավազանը՝ մեկը. իսկ ավազանի տակ տասներկու ցուլեր կային, որոնք Տիրոջ տան մեջ շինել էր Սողոմոն արքան։ Իսկ պղնձին ու պղնձե բոլոր անոթներին հաշիվ չկար։

²¹Սյուներից ամեն մեկի բարձրությունը երեսունհինգ կանգուն էր, որոնցից յուրաքանչյուրի շուրջը տարածվում էր տասներկու կանգուն երկարությամբ շղթա՝ չորս մատ հաստությամբ։

²²Նրանց գլխին պղնձե խոյակներ կային, ամեն մի խոյակի բարձրությունը՝ հինգ կանգուն. խոյակի մակերեսը շուրջանակի բոլորում էին ցանցակերպ և նռնաձև զարդերը՝ բոլորն էլ պղնձից։ Նույն ձևի էր և երկրորդ սյունինը, տասներկու կանգուններից ամեն մի կանգունը՝ ութ նռնազարդով։

²³Նռնազարդերի թիվը մի կողմի վրա իննսունվեց էր, իսկ բոլոր նռնազարդերը շուրջանակի ցանցի վրա հարյուր հատ էին։

²⁴Դահճապետը բռնեց Սարեային՝ գլխավոր քահանային, Սոփոնիային՝ երկրորդ քահանային, ու երեք դռնապանների։

²⁵Այդ քաղաքից ձերբակալեց նաև մի ներքինու, որ պատերազմող մարդկանց զորապետն էր, և յոթ անվանի մարդկանց, որոնք թագավորի առջև նրա սպասին էին կանգնում և որոնց գտան քաղաքում, ինչպես և ատենադպրին՝ զորքի իշխանին, երկրի ժողովրդի ատենադպրին ու երկրի բնակչությունից վաթսուն մարդու, որոնց գտան քաղաքում։

²⁶Նաբուզարդան դահճապետն առավ նրանց ու տարավ բաբելացիների արքայի մոտ՝ Դեբլաթա։

²⁷Բաբելացիների արքան մահվան դատապարտեց նրանց ու սպանեց Դեբլաթայում՝ Եմաթի երկրում։ Հուդայի ժողովուրդն իր երկրից գերեվարվեց։

²⁸Սրանք են թվերը նրանց, որոնց գերեց Նաբուքոդոնոսոր արքան. յոթերորդ տարում՝ երեք հազար քսաներեք հրեա,

²⁹Նաբուքոդոնոսորի տասնութերորդ տարում Երուսաղեմից տարան ութ հարյուր երեսուներկու հոգի,

³⁰Նաբուքոդոնոսորի քսաներեքերորդ տարում Նաբուզարդան դահճապետը հրեաներից գերեվարեց յոթ հարյուր քառասունհինգ հոգի, բոլորը միասին՝ չորս հազար վեց հարյուր հոգի։

³¹Հուդայի արքա Հովակիմի գերության երեսունյոթերորդ տարին էր, տասներկուերորդ ամիսը, ամսի քսանչորսը, երբ բաբելացիների Ուլմարովդաք արքան իր թագավոր դարձած տարին պատվի արժանացրեց Հուդայի արքա Հովակիմին. նրան հանեց այն տնից, որտեղ նա գտնվում էր հսկողության տակ,

³²նրա հետ քաղցրությամբ խոսեց և նրա բարձն ավելի վեր դրեց, քան այն թագավորների բարձերը, որոնք Բաբելոնում նրա մոտ էին։

³³Փոխեց բանտի նրա պատմուճանը, և նա ինչքան ժամանակ որ ապրեց, ամեն օր միշտ արքայի մոտ էր հաց ուտում։

³⁴Նրա համար սահմանվեց մշտական ռոճիկ, որը նրա կյանքի ամբողջ ընթացքում բաբելացիների արքայի կողմից տալիս էին նրան օրըստօրե՝ մինչև նրա մահվան օրը։