1«Լսե՛ք այս, ո՛վ Հակոբի տուն, Իսրայելի անունով կոչվածնե՛ր և Հուդայի սերնդի՛ց ծնվածներ, որ երդվում եք Տիրոջ՝ Իսրայելի Աստծու անունով և հիշում նրան, բայց ո՛չ ճշմարտությամբ, ո՛չ արդարությամբ։
2Դուք ձեզ խրախուսում եք սուրբ քաղաքի անունով և ձեզ հաստատուն եք համարում Իսրայելի Աստծու շնորհիվ, որի անունը Զորությունների Տեր է։
3Մինչև հիմա պատմում էի առաջին եղելությունների մասին. դրանք իմ բերանից ելան և լսելի դարձան. ես հանկարծակի կատարեցի, և եղան։
4Գիտեի, որ դու խիստ ես, քո պարանոցը երկաթե ջղերից է, ու քո ճակատը՝ պղնձից։
5Քեզ պատմվեց մինչև այժմ կատարվածը, դեռ չեղած՝ դրանց մասին լուր տվեցի քեզ, որպեսզի երբեք չասես. “Դրանք իմ կուռքերը կատարեցին”, չասես. “Քանդակվածները և ձուլածո կուռքերը պատմեցին ինձ”։
6Լսեցիք ամեն ինչ և ձեր մտքում չպահեցիք, սակայն քեզ լսելի դարձրի այն նորի մասին, որ այսուհետև պիտի լինի։ Բայց չասացիր, թե՝
7Այժմ պիտի լինի և ոչ թե վաղուց է եղել, հնում, և դու չես լսել այդ մասին։ Մի՛ ասա. “Այո՛, գիտեմ դա”,
8որովհետև ո՛չ գիտես և ո՛չ էլ իմացել ես, և հենց սկզբից քո ականջները չբացեցիր. քանզի գիտեմ, որ չափազանց արհամարհող ես և դեռ որովայնից անօրեն ես կոչվում։
9Իմ անվան համար ես քեզ ցույց տվեցի իմ բարկությունը և իմ փառքը, որ բերել եմ քեզ վրա, որպեսզի քեզ չոչնչացնեմ։
10Ահավասիկ վաճառեցի քեզ, բայց ոչ հանուն արծաթի, և փրկեցի քեզ աղքատության հնոցից։
11Իմ անվան համար արեցի այդ, որպեսզի իմ անունը չհայհոյվի. ես իմ փառքը ուրիշին չեմ տա»։
12«Լսի՛ր ինձ, Հակո՛բ, և դու, Իսրայե՛լ, որին կանչում եմ ես. ես եմ առաջինը, ես եմ և հավիտենականը։
13Իմ ձեռքը դրեց երկրի հիմքերը, իմ աջը հաստատեց երկինքը. կկանչեմ նրանց բոլորին, և նրանք միասին կկանգնեն։
14Կհավաքվեն ամենքը և կլսեն, թե սա ո՛վ պատմեց նրանց։ Հանուն քո սիրո կատարեցի կամքդ Բաբելոնի նկատմամբ՝ վերացնելու համար քաղդեացիների սերունդը։
15Ես կանչեցի և ես խոսեցի, ես բերեցի նրան և հաջողեցրի նրա ճանապարհը։
16Մոտեցե՛ք ինձ և լսե՛ք այս. հենց սկզբից ես ո՛չ գաղտնի խոսեցի և ո՛չ էլ ինչ-որ խավար տեղում. երբ դրանք կատարվում էին, ես այնտեղ էի»։ Եվ այժմ Տերն ինձ ուղարկեց, Տերը և նրա Հոգին։
17Այսպես է ասում Տերը՝ Իսրայելի Սուրբը, որ փրկեց քեզ. «Ես եմ քո Աստվածը, ես քեզ ճանապարհ ցույց տվի, որով դու գնալու ես։
18Եվ եթե դու հետևեիր իմ պատվիրաններին, ապա քո խաղաղությունը գետի նման կլիներ, և քո արդարությունը՝ ծովի ալիքների նման։
19Քո սերունդը ավազի չափ կլիներ, և քո որովայնից ծնվածները՝ երկրի հողի չափ։ Սակայն դու այժմ չես ոչնչանալու, և քո անունը չի կորչելու իմ առաջ»։
20Դո՛ւրս եկեք Բաբելոնից, փախե՛ք քաղդեացիներից, ուրախ ձայնով պատմե՛ք. թող լսելի լինի այն, մինչև աշխարհի ծագերը հայտնե՛ք ու ասացե՛ք. «Տերը փրկեց իր ծառա Հակոբին»։
21Եվ եթե անապատում նրանք ծարավեն, նրանց համար նա վեմից ջուր կհանի։ Վեմը կպատռվի, ջրեր կբխեն, և իմ ժողովուրդը կխմի։
22«Ամբարիշտներն ուրախություն չեն տեսնելու»,- ասում է Տերը։