1Ահա մի արդար թագավոր պիտի թագավորի, և իշխաններ, որոնք իրավունքով պիտի իշխեն։
2Եվ այն մարդը, որն իր մտքերն է թաքցնում, պիտի թաքնվի, ինչպես հորդառատ ջրերից։ Իսկ Սիոնը նմանվելու է մի փառավոր գետի, որ հորդել է տոչորված երկրում։
3Այլևս հույս չեն դնելու մարդկանց վրա, այլ իրենց ականջները պահելու են լսելու համար.
4տկարների սրտերը պիտի անսան ու հնազանդվեն, թոթով լեզուներն արագորեն պիտի սովորեն խաղաղություն խոսել։
5Էլ չեն ասի հիմարին, որ իրենց իշխան լինի, և ոչ էլ քո սպասավորներն են ասելու, թե՝ լո՛ւռ մնա.
6քանզի հիմարը հիմարություն դուրս կտա և իր սրտում փուչ բաներ կմտածի՝ անօրենություն անելով, Աստծու դեմ հայհոյություն խոսելով, ցրելով քաղցած հոգիներին և ծարաված մարդկանց դատարկ արձակելով։
7Չարագործերն անօրեն ծրագրերն են խորհում՝ անիրավ խոսքերով կործանելով խեղճերին և դատի ժամանակ անտեսելով աղքատների խոսքը.
8իսկ արդարները իմաստուն բաներ են խորհում, և այդ խորհուրդը կա ու կմնա։
9Ո՛վ բարեկեցիկ կանայք, եկեք ակա՛նջ դրեք իմ ձայնին, և դուք, դուստրե՛ր, երկյուղով լսե՛ք իմ խոսքերը։
10Հիշե՛ք, որ ցավով ու տագնապով պիտի լինեն տարվա օրերը, քանի որ այգեկութը նվազեց, ցանքսը դադարեց, և այլևս հետ չեն գալու։
11Զարհուրե՛ք, բարեկեցիկնե՛ր, տրտմե՛ք, ինքնավստահնե՛ր, մերկացե՛ք, հանվե՛ք, քո՛ւրձ հագեք,
12լա՛ց եղեք և կո՛ւրծք ծեծեք սիրելի հանդերի համար և այգիների բերքի համար։
13Իմ ժողովրդի հողում փուշ ու մոլախոտ պիտի բուսնի, և բոլոր ապարանքների միջից ուրախությունը պիտի վերանա. փարթամ քաղաքի ապարանքները պիտի լքվեն։
14Պիտի լքեն այդ քաղաքի հարստությունը և ցանկալի տները, քո ավանները հավիտենապես քարանձավների պիտի վերածվեն, վայրի էշերը պիտի զվարճանան այնտեղ, և հոտերը պիտի արածեն,
15մինչև որ բարձրից ձեզ վրա գա Հոգին, և Քերմելն անապատ դառնա, Քերմելն անտառ համարվի,
16և իրավունքը հանգրվանի անապատում, արդարությունը բնակվի Քերմելում։
17Արդարության գործերը խաղաղությամբ պիտի կատարվեն, արդարությունն անդորրություն պիտի հաստատի, հույս ունեցողները հավիտյան պիտի մնան։
18Եվ իմ ժողովուրդը պիտի բնակվի խաղաղության քաղաքում, պիտի բնակվի հույսով և պիտի հանգստանան հարստության մեջ։
19Եթե կարկուտ էլ թափվի, ձեզ վրա չի գալու։ Անտառում բնակվողները նույնպես պիտի լինեն այնպես ապահով, ինչպես նրանք, որոնք դաշտում են։
20Երանի՜ նրանց, ովքեր սերմ են ցանում այն բոլոր ջրերի մոտ, ուր ոտք են դնում եզն ու էշը։