Ezra 8— NEA

¹Սրանք են այն տոհմերի իշխանները, որ ինձ հետ վերադարձան Բաբելոնի թագավոր Արտաշեսի թագավորության օրոք.

²Փանեեսի որդիներից՝ Գերսոնը, Իթամարի որդիներից՝ Դանիելը, Դավթի որդիներից՝ Ատտուսը,

³Նաաքայի որդիներից՝ Նիան, Փորոսի որդիներից՝ Զաքարիան և նրա հետ՝ հարյուր հիսուն այր,

⁴Փաաթմովաբի սերնդից՝ Զարայի որդի Եղիանան և նրա հետ՝ երկու հարյուր այր,

⁵Զատուելի սերնդից՝ Ազիելի որդի Սեքենիան և նրա հետ՝ երեք հարյուր այր,

⁶Ադինի սերնդից՝ Հովնաթանի որդի Աբենը և նրա հետ՝ հիսուն այր,

⁷Եղամի սերնդից՝ Աթաղիայի որդի Իսաիասը և նրա հետ՝ յոթանասուն այր,

⁸Սափատիայի սերնդից՝ Միքայելի որդի Զամբդիան և նրա հետ՝ յոթանասուն այր,

⁹Հովաբի սերնդից՝ Հևելի որդի Բադիան և նրա հետ՝ երկու հարյուր տասնութ այր,

¹⁰Բաանի սերնդից՝ Հովսեփի որդի Սեղիմութը և նրա հետ՝ հարյուր վաթսուն այր,

¹¹Բաբեի սերնդից՝ Բաբիի որդի Զաքարիասը և նրա հետ՝ քսանութ այր,

¹²Ադոնիկամի և Ազգադի սերնդից՝ Սակատանի որդի Հովնանը և նրա հետ՝ հարյուր տասը այր,

¹³Ադոնիկամի ժառանգներից՝ Եղիփաղաթը, Հեիեղը և Սաման և նրանց հետ՝ վաթսուն այր,

¹⁴Բագուի սերնդից՝ Ութային և Զաբութը և նրանց հետ՝ յոթանասուն այր։

¹⁵Նրանց հավաքեցի այն գետի ափին, որ հոսում է Եվիով, և երեք օր օթևանեցինք այնտեղ։ Փնտրեցի ժողովրդի բազմության մեջ, բայց քահանաների որդիներից և ղևտացիների որդիներից ոչ ոքի չգտա։

¹⁶Այն ժամանակ մարդ ուղարկեցի Եղիազարի, Արիելի, Սեմեայի, Առնաամի, Արիբի, Եղնաթանի, Նաթանի, Զաքարիայի, Մեսողաամի, Հովարիբի և Հեղմաթամի մոտ, որոնք իմաստուն մարդիկ էին,

¹⁷և նրանց առաքեցի Գանձավորներ կոչված վայրի իշխանների մոտ՝ նրանց բերանը դնելով այն խոսքերը, որ պիտի խոսեին Գանձավորներ կոչված վայրի տաճարի սպասավոր եղբայրների հետ, որպեսզի մեր Աստծու տան համար սաղմոսերգուներ բերեին մեզ։

¹⁸Եվ քանի որ Աստծու բարերար ձեռքը մեզ հետ էր, մեզ մոտ եկան Իսրայելի որդի Ղևիի որդիներից. առաջինը եկան նրա որդիները և եղբայրները՝ տասնութ հոգի,

¹⁹Ասեբիան և Մերարիի որդիներից Հեսեան, նրա եղբայրներն ու նրանց որդիները՝ քսան այր,

²⁰նաթանայիմներից, որոնց Դավիթը և իշխանները տվեցին՝ ղևտացիներին ծառայելու համար, երկու հարյուր քսան նաթանայիմ. բոլորը հավաքվեցին անվանապես։

²¹Եվ այնտեղ՝ Առիս գետի ափին, պահեցողություն հռչակեցի, և աղոթք մատուցեցինք Տիրոջ՝ մեր Աստծու առաջ՝ նրանից ապահով ճանապարհ խնդրելով մեզ, մեր որդիների և բոլոր նրանց համար, որ մեզ հետ էին,

²²քանի որ ամաչեցի թագավորից հեծյալներ խնդրել՝ ճանապարհին թշնամիներից մեզ փրկելու համար, որովհետև թագավորին ասել էի, թե մեր Տիրոջ ձեռքը բարությամբ օգնում է բոլոր նրանց, ովքեր փնտրում են նրան, իսկ նրա զորությունն ու բարկությունը նրանց դեմ է, ովքեր լքում են նրան։

²³Պահք պահեցինք և խնդրեցինք մեր Աստծուն այս ամենի համար, և Տերը լսեց։

²⁴Ապա քահանաներից ընտրեցի տասներկու իշխաններ՝ Սարաբիային, Ասաբիային և նրանց տասը եղբայրներին.

²⁵կշռեցինք ու նրանց հանձնեցինք այն արծաթը, ոսկին և մեր Աստծու տանը նվիրված սպասքը, որ տրվել էր մեզ թագավորի, նրա խորհրդակիցների, նրա իշխանների և այնտեղ գտնվող ողջ Իսրայելի կողմից։

²⁶Կշռելով նրանց տվեցի վեց հարյուր հիսուն տաղանդ արծաթ, հարյուր արծաթե սպասք, հարյուր տաղանդ ոսկի

²⁷և քսաներեք ոսկե սպասք, ինչպես նաև պղնձե ոսկեզօծ փայլուն և ընտիր անոթներ։

²⁸Եվ ասացի նրանց. «Դուք սուրբ եք Տիրոջ՝ Աստծու համար, Տիրոջ համար սուրբ է նաև ողջ սպասքը. ոսկեղենն ու արծաթեղենը կամավոր ընծաներ են Տիրոջը՝ մեր հայրերի Աստծուն։

²⁹Արթո՛ւն մնացեք և պահպանե՛ք դրանք, մինչև որ կշռեք Երուսաղեմում գտնվող քահանաների առաջնորդների, ղևտացիների և Իսրայելի տոհմերի իշխանների առջև՝ Տիրոջ տան սրահներում»։

³⁰Եվ քահանաներն ու ղևտացիները հաշվով վերցրին ոսկին, արծաթը և մնացած սպասքը՝ տանելու Երուսաղեմ՝ մեր Աստծու տունը։

³¹Առաջին ամսի տասներկուսին մեկնեցինք Էոս գետից և եկանք հասանք Երուսաղեմ. Տիրոջ՝ մեր Աստծու ձեռքը մեզ հետ էր, և մեզ փրկեց մեր թշնամիներից և ճանապարհի դարանակալներից։

³²Եկանք Երուսաղեմ և այնտեղ երեք օր հանգստացանք։

³³Չորրորդ օրը Տիրոջ՝ մեր Աստծու տանը կշռելով արծաթը, ոսկին և մնացած սպասքը՝ տվեցինք Ոնիա քահանայի որդի Մարեմովթի ձեռքը, որին օգնում էին Փենեեսի որդի Եղիազարը, Հեսուի որդի Հովաբաթը, Բանեայի որդի Նովադիան և այլ ղևտացիներ։

³⁴Ամեն ինչ թվով և հաշվով էր, և ամեն ինչի կշիռն ամբողջությամբ արձանագրվեց։

³⁵Այն ժամանակ պանդխտության որդիները, որ վերադարձել էին գերությունից, Տիրոջը՝ Իսրայելի Աստծուն, ողջակեզներ մատուցեցին. տասներկու զվարակ՝ ողջ Իսրայելի համար, իննսունվեց խոյ, յոթանասունյոթ գառ և տասներկու այծ՝ մեղքերի համար։ Այս բոլորը ողջակեզ մատուցեցին Տիրոջը՝ Աստծուն։

³⁶Նրանք թագավորի հրովարտակը տվեցին Եփրատ գետի այն կողմերի իշխաններին, որոնք պատվեցին ժողովրդին և Աստծու տաճարը։