1Եվ տեսնում էի, որ ահա երկնակամարի վրա, որ քերովբեների գլխավերևում էր, իբրև շափյուղա ակ՝ գահի նման մի բան կար։
2Եվ այն մարդուն, որ պատմուճան էր հագել, ասաց. «Մտի՛ր այդ անիվների միջև, որ քերովբեների տակ են, բուռդ լցրո՛ւ այդ քերովբեների միջև եղող կրակե ածուխներով ու շա՛ղ տուր քաղաքի վրա»։ Եվ իմ աչքի առաջ նա մտավ։
3Երբ այդ մարդը մտնում էր, քերովբեները կանգնած էին տաճարի աջ կողմում. ծխի ամպն էլ լցրել էր ներքին գավիթը։
4Եվ Տիրոջ փառքն այդ քերովբեներից վեր՝ դեպի տաճարի բացօթյա տարածքը բարձրացավ. տաճարը լցվեց ծխի ամպով, գավիթն էլ՝ Տիրոջ փառքի լույսով։
5Եվ քերովբեների թևերի ձայնը լսելի էր մինչև արտաքին գավիթը, նման Ամենակալի ձայնի նման, երբ խոսում էր։
6Մինչ հրահանգ էր տալիս մարդուն, որ սուրբ պատմուճան էր հագել, ու ասում էր՝ «Կրա՛կ վերցրու այդ անիվների միջից՝ քերովբեների միջից»,- սա մտավ ու կանգնեց անիվների միջև։
7Եվ քերովբեների միջից մեկը ձեռքը մեկնեց կրակի մեջ, որ քերովբեների միջև էր, այն վերցրեց ու տվեց նրա ձեռքը, ով սուրբ պատմուճան էր հագել. նա վերցրեց ու այնտեղից դուրս եկավ։
8Նայում էի քերովբեներին ու նրանց թևերի տակ մարդու ձեռքի նման մի բան էի տեսնում։
9Տեսնում էի նաև, որ ահա չորս անիվներ կային քերովբեների մոտ, ամեն մի քերովբեի հետևում՝ մի անիվ։ Եվ անիվների տեսքը կարկեհան ակի տեսքին նման էր։
10Տեսքով չորսն էլ այնպես նման էին, որ կարծես թե մի անիվը մյուսի մեջ էր։
11Եվ երբ քերովբեները գնում էին, իրենց չորս կողմերն էին գնում ու հետ չէին դառնում, որովհետև ո՛ր կողմը նայում էր առջևի գնացողը, նրա հետևից էլ ընթանում էին, և գնալիս հետ չէին դառնում։
12Նրանց և՛ ամբողջ մարմինները, և՛ ձեռքերը, և՛ թևերը, ինչպես նաև անիվները լի էին աչքերով. չորս անիվներն էլ շուրջանակի լի էին աչքերով։
13Ես ինքս լսեցի, որ անիվները «Գեղգեղ» անունով էին կոչվում։
14Քերովբեներից ամեն մեկը չորս դեմք ուներ. մեկի դեմքը՝ քերովբեի, երկրորդինը՝ մարդու, երրորդինը՝ առյուծի, իսկ չորրորդինը՝ արծվի։
15Ու քերովբեները վեր բարձրացան։ Սա այն կենդանի էակն էր, որ տեսել էի Քոբար գետի ափին։
16Երբ քերովբեները գնում էին, անիվներն էլ ընթանում էին նրանց հետևից, իսկ երբ քերովբեներն իրենց թևերն էին վեր պարզում՝ երկրից վեր բարձրանալու համար, անիվները հետ չէին դառնում, որովհետև նրանց հետ էին։
17Երբ քերովբեները կանգ էին առնում, անիվներն էլ կանգ էին առնում, իսկ երբ քերովբեները վեր էին բարձրանում, անիվներն էլ նրանց հետ վեր էին բարձրանում, որովհետև նրանց մեջ կենդանի հոգի կար։
18Տիրոջ փառքը տաճարի նախագավթից դուրս ելավ ու քերովբեների վրա նստեց։
19Քերովբեներն էլ իրենց թևերը վեր պարզեցին և աչքիս առաջ երկրից վեր բարձրացան, անիվներն էլ՝ նրանց հետևից։ Եվ կանգնեցին Տիրոջ տան դռան շեմին, որ նայում էր դեպի արևելք. Իսրայելի Աստծու փառքն էլ նրանց վերևում էր։
20Սա այն կենդանի էակն էր, որին ես տեսել էի Քոբար գետի ափին՝ Իսրայելի Աստծու ներքո, ու իմացա, որ դրանք քերովբեներ են։
21Ամեն մեկը չորսական դեմք ուներ, ամեն մեկը՝ ութական թև, թևերի տակ էլ՝ մարդու ձեռքերի նման ձեռքեր, երեսներն էլ՝ նման մարդու երեսի։
22Սրանք այն դեմքերն էին, որոնց ես տեսել էի Իսրայելի Աստծու փառքի ներքո՝ Քոբար գետի ափին, նույն տեսքը և նույն քերովբեները. յուրաքանչյուրն իր դեմքի ուղղությամբ էր ընթանում։