1Հովսիան ութ տարեկան էր, երբ թագավոր դարձավ, և երեսունմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Հեդիդա էր, նա բասուրովթացի Հեդիդայի դուստրն էր։
2Նա հավատարիմ գտնվեց Տիրոջ առջև, գնաց իր նախնի Դավթի ընթացած բոլոր ճանապարհներով, աջ կամ ձախ չխոտորվեց։
3Հուդայի արքա Հովսիայի թագավորության տասնութերորդ տարվա յոթերորդ ամսում արքան, Մեսողոմի որդի Եսելիայի որդի Սափանին՝ տան քարտուղարին ուղարկելով, ասաց.
4«Գնա՛ Քեղկիա քահանայապետի մոտ և նրան ասա՛, որ նա պահապանների՝ ժողովրդից կշռով հավաքած և Տիրոջ տունը բերված արծաթը հաշվի
5ու հանձնի Տիրոջ տան գործի վրա նշանակված գործավորներին՝ Տիրոջ տան վերակացուներին»։ Տիրոջ տան քայքայված մասերը վերականգնելու համար վճարեցին Տիրոջ տան վրա աշխատող բանվորներին՝
6հյուսներին, շինարարներին, ճարտար որմնադիրներին, որպեսզի Տիրոջ տան փլված մասերը նորոգելու համար ատաղձ ու տաշած քարեր գնեն։
7Նրանց տրված արծաթի հաշիվը չէին պահանջում, որովհետև նրանք ազնվորեն էին աշխատում։
8Քեղկիա քահանայապետն ասաց Սափան քարտուղարին. «Տիրոջ տանը օրենքի գիրք եմ գտել»։ Քեղկիան գիրքը տվեց Սափանին, որն ընթերցեց այն։
9Նա արքային լուր տարավ՝ ասելով. «Քո ծառաները Տիրոջ տանը եղած արծաթը հավաքեցին և Տիրոջ տան վրա աշխատող բանվորներին հանձնեցին»։
10Սափան քարտուղարը խոսեց արքայի հետ՝ ասելով. «Քեղկիա քահանան ինձ մի մատյան է տվել»։ Սափանն այն ընթերցեց արքայի առջև։
11Երբ արքան լսեց Օրենքի գրքի խոսքերը, իր հանդերձները պատառոտեց։
12Արքան պատվեր տվեց Քեղկիա քահանային, Սափանի որդի Աքիկամին, Միքեի որդի Աքոբորին, Սափան քարտուղարին և արքայի ծառա Հասայիային.
13«Գնացե՛ք և ինձ համար, ամբողջ ժողովրդի համար և Հուդայի ամբողջ երկրի համար հարցրե՛ք Տիրոջն այս գտնված գրքի խոսքերի մասին, որովհետև մեզ վրա Տիրոջ մեծ բարկությունն է բորբոքվել այն բանի համար, որ մեր հայրերը այս գրքի խոսքերին չեն հնազանդվել, չեն գործադրել այդտեղ գրված բոլոր պատգամները»։
14Քեղկիա քահանան, Աքիկամը, Աքոբորը, Սափանը և Հասայիան գնացին հանդերձապետ Արասի որդի Թեկուայի որդի Սեղղոմի կնոջ՝ Օղդա մարգարեի մոտ։ Նա Երուսաղեմի մերձակա Մասենայում էր բնակվում։ Նրանք խոսեցին նրա հետ։
15Օղդան ասաց. «Այսպես է ասում Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը. “Ասե՛ք այն մարդուն, որը ձեզ ուղարկել է ինձ մոտ.
16“Այսպես է ասում Տերը. “Ահա չարիք պիտի բերեմ այդ տեղի և բնակիչների վրա, ինչպես գրված է Հուդայի երկրի արքայի կարդացած մատյանում։
17Այս ամենը նրա համար, որ ինձ լքեցին, խունկ ծխեցին օտար աստվածներին, որպեսզի իրենց ձեռքի գործերով ինձ բարկացնեն, և բորբոքվի իմ բարկությունն այդ տեղի վրա և չմեղմանա”։
18Տիրոջը հարց տալու համար ձեզ ուղարկած Հուդայի արքային ա՛յս ասեք. “Այսպես է ասում Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը. “Քո լսած խոսքերի իմաստն այս է.
19քանի որ քո սիրտը փափկեց, դու խոնարհ գտնվեցիր Տիրոջ առջև, երբ լսեցիր, թե ի՛նչ է ասվել Երուսաղեմի և նրա բնակիչների մասին, թե լինելու է ավերածություն ու անեծք, և պատառոտեցիր քո հանդերձները, լաց եղար իմ առջև, իսկ ես լսեցի այդ,- ասում է Տերը,-
20դրա համար ես քեզ պիտի տանեմ քո նախնիների գիրկը. դու թաղվելու ես քո տեղում՝ Երուսաղեմում, և քո աչքերը չեն տեսնելու այն բոլոր չարիքները, որ ես բերելու եմ այդ տեղի՝ Երուսաղեմի վրա”»։