1Հուդայի երկրի ամբողջ ժողովուրդը վերցրեց տասնվեցամյա Ոզիասին և թագավոր դարձրեց նրան իր հայր Ամասիայի փոխարեն։
2Նա վերակառուցեց Ելաթը և այն վերադարձրեց Հուդային, երբ արքան արդեն գնացել էր իր նախնիների գիրկը։
3Ոզիասը թագավոր դարձավ տասնվեց տարեկան հասակում և հիսուներկու տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա երուսաղեմացի մոր անունը Հեքեղիա էր։
4Նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ առջև այն ամենի համաձայն, որ իր հայր Ամասիան էր արել։
5Զաքարիա իմաստունի կենդանության օրոք Ոզիասը Տիրոջ երկյուղով Տիրոջն էր հարել։ Նրա օրերին նա Տիրոջն էր ձգտում, և Տերը նրան հաջողություն էր պարգևում։
6Նա ելավ ու պատերազմեց այլազգիների դեմ, քանդեց Գեթի պարիսպը, Հաբիսի պարիսպը, Ազովտի պարիսպը և Ազովտում ու այլազգիների այլ տարածքներում քաղաքներ կառուցեց։
7Տերը նրան զորացրեց այլազգիների, քարայրաբնակ արաբների և մինեցիների դեմ։
8Մինեցիները հարկ էին տալիս Ոզիասին։ Նրա անունը տարածվեց մինչև Եգիպտոս, որովհետև նա շատ հզորացավ։
9Ոզիասը Երուսաղեմում Ձորի դռան ու Անկյան դռան մոտ աշտարակներ կառուցեց և ամրացրեց դրանք։
10Նա աշտարակներ կառուցեց նաև անապատում և բազում ջրհորներ փորեց, որովհետև շատ անասուններ ուներ Սեփելայում ու ցածրադիր դաշտավայրում և այգեգործներ՝ լեռներում և Կարմելոսում. նա սիրում էր երկրագործությունը։
11Ոզիասը պատերազմի պատրաստ զորք ուներ, որ գնդերով մարտի էր ելնում։ Նրանց հաշիվն արվում էր Հեել գրագրի և Մասեա դատավորի կողմից՝ արքայի փոխանորդ Անանիայի վերատեսչությամբ։
12Քաջ պատերազմողների մեջ տոհմապետների ամբողջ թիվը երկու հազար վեց հարյուր էր։
13Նրանց հետ կար երեք հարյուր յոթ հազար հինգ հարյուր հոգուց բաղկացած պատերազմող զորք։ Սրանք էին, որ մեծ զորությամբ պատերազմելով՝ օգնում էին արքային թշնամիների դեմ։
14Ոզիասն ամբողջ զորքի համար պատրաստել տվեց վահաններ, նիզակներ, սաղավարտներ, զրահներ, աղեղներ և քարանետ պարսատիկներ։
15Երուսաղեմում նա մեծ վարպետությամբ սարքված մեքենաներ պատրաստել տվեց, որպեսզի պարիսպների ու անկյունների վրա դրվելով՝ նետեր ու հսկա քարեր արձակեն։ Նրա ռազմական պատրաստության մասին լսեցին հեռավոր տեղերում, որովհետև նա սքանչելիորեն օգնություն գտավ, մինչև որ հզորացավ։
16Երբ Ոզիասը հզորացավ, այնքան մեծամտացավ, որ անխուսափելի դարձավ նրա կործանումը։ Նա անիրավություն գործեց Տիրոջ՝ իր Աստծու դեմ. մտավ Տիրոջ տաճարը և խունկ ծխեց խնկի սեղանի վրա։
17Նրա հետևից մտավ Ազարիա քահանան, Ազարիայի հետ՝ Տիրոջ ութսուն քահանաներ՝ հզոր մարդիկ,
18որոնք, կանգնելով Ոզիաս արքայի դիմաց, ասացին նրան. «Ոզիա՛ս, դու Տիրոջը խունկ ծխելու իրավունք չունես, այլ միայն քահանաները՝ Ահարոնի որդիները, որոնք սրբագործված են խունկ ծխելու համար։ Սրբարանից դո՛ւրս ելիր, քանի որ ապստամբեցիր Տիրոջ դեմ, և սա քեզ համար փառք չի լինելու Տիրոջ՝ Աստծու կողմից»։
19Ոզիասը զայրացավ։ Իր ձեռքում էր տաճարում խունկ ծխելու բուրվառը։ Եվ երբ բարկացավ քահանաների վրա, բորոտություն երևաց նրա ճակատին քահանաների առջև՝ Տիրոջ տանը, խնկի սեղանի մոտ։
20Առաջին քահանան և մյուս քահանաները նրա կողմը դարձան և տեսան, որ նրա ճակատը բորոտությամբ է պատված, ուստի նրան անմիջապես դուրս հանեցին։ Ինքն էլ փութաց դուրս գալ, քանի որ Տերը պատժել էր նրան։
21Ոզիաս արքան բորոտ մնաց մինչև իր մահվան օրը։ Նա, բորոտ լինելով, ապրում էր առանձին տան մեջ, որովհետև արտաքսված էր Տիրոջ տնից։ Նրա որդի Հովաթամը, ստանձնելով թագավորական տան վերակացությունը, ղեկավարում էր երկրի ժողովրդին։
22Ոզիասի մնացյալ գործերը՝ սկզբից մինչև վերջինը, գրի է առել Ամովսի որդի Եսայի մարգարեն։
23Ոզիասը գնաց իր նախնիների գիրկը, և նրան թաղեցին իր նախնիների մոտ՝ թագավորների գերեզմանների դաշտում, որովհետև ասացին. «Նա բորոտ է»։ Նրա փոխարեն թագավորեց իր որդի Հովաթամը։