1Ռոբովամը եկավ Սյուքեմ, որովհետև բոլոր իսրայելացիները եկել էին Սյուքեմ՝ նրան թագավոր դարձնելու։
2Երբ Նաբատի որդի Հերոբովամը, որը Սողոմոն արքայից Եգիպտոս էր փախել ու բնակվել Եգիպտոսում, լսեց այս բանը, վերադարձավ Եգիպտոսից։
3Մարդ ուղարկեցին ու կանչեցին նրան։ Հերոբովամը և ողջ Իսրայելը եկան Ռոբովամ արքայի մոտ և ասացին.
4«Քո հայրը ծանրացրել էր մեր լուծը։ Արդ, թեթևացրո՛ւ հորդ նշանակած տաժանակիր աշխատանքն ու մեզ վրա դրված ծանր լուծը, որ քեզ ծառայենք»։
5Նա նրանց ասաց. «Գնացե՛ք և երեք օրից եկե՛ք ինձ մոտ»։ Ժողովուրդը գնաց։
6Ռոբովամ արքան հավաքեց ծերերին, որոնք իր հոր՝ Սողոմոնի կենդանության օրոք կանգնում էին նրա առաջ, և ասաց. «Ի՞նչ եք կարծում, ի՞նչ խորհուրդ եք տալիս, որ պատասխանեմ այս ժողովրդին»։
7Նրանք ասացին նրան. «Եթե այսօր այդ ժողովրդի նկատմամբ բարյացակամ լինես, հաճելի լինես և լավ խոսքեր ասես նրանց, քեզ միշտ ծառա կլինեն»։
8Սակայն նա անտեսեց այն խորհուրդը, որ ծերերը տվել էին իրեն, և խորհուրդ հարցրեց իր հետ մեծացած տարեկից ընկերներից, որոնք իր առջև էին կանգնում։
9Ասաց նրանց. «Ի՞նչ եք կարծում, ի՞նչ պատասխան տամ այս ժողովրդին, որ ինձ հետ խոսեց՝ ասելով. “Թեթևացրո՛ւ այն լուծը, որ քո հայրը դրեց մեզ վրա”»։
10Նրա հետ մեծացած ընկերները նրան ասացին. «Այսպես կխոսես այն ժողովրդի հետ, որ քեզ ասել է, թե՝ “Քո հայրը ծանրացրեց մեր լուծը, իսկ դու այն թեթևացրո՛ւ մեր վրայից”։ Նրանց այսպես կասես. “Իմ ճկույթն ավելի հաստ է, քան հորս մեջքը։
11Արդ, եթե իմ հայրը ձեզ խրատել է ծանր լծով, ապա ես կավելացնեմ ձեր լուծը։ Եթե իմ հայրը խրատել է ձեզ գավազաններով, ապա ես ձեզ կխրատեմ կարիճներով”»։
12Հերոբովամը և ամբողջ ժողովուրդը երրորդ օրը եկան Ռոբովամի մոտ, ինչպես որ արքան էր ասել. «Ինձ մո՛տ վերադարձեք երրորդ օրը»։
13Արքան խստությամբ պատասխանեց՝ անտեսելով ծերերի խորհուրդը.
14նրանց հետ խոսեց ըստ երիտասարդների խորհրդի՝ ասելով. «Իմ հայրը ծանրացրեց ձեր լուծը, իսկ ես ավելացնելու եմ այն։ Իմ հայրը գավազաններով էր ձեզ խրատում, իսկ ես ձեզ խրատելու եմ կարիճներով»։
15Արքան չլսեց ժողովրդին, որովհետև կործանումն Աստծուց էր սահմանված, որպեսզի Տերը հաստատի սիլովնացի Աքիայի բերանով իր ասած խոսքերը Նաբատի որդի Հերոբովամի մասին։
16Երբ ամբողջ Իսրայելը տեսավ, որ արքան չլսեց իրենց, ժողովուրդը պատասխանեց արքային՝ ասելով. «Ի՞նչ բաժին ունենք Դավթի հետ, ի՞նչ ժառանգություն՝ Հեսսեի որդու հետ։ Գնա՛ քո վրանները, ո՜վ Իսրայել, իսկ դու քո տա՛ն մասին հոգա, ո՛վ Դավիթ»։ Եվ բոլոր իսրայելացիները գնացին իրենց բնակավայրերը։
17Իսկ Հուդայի քաղաքներում ապրող մյուս իսրայելացիները Ռոբովամին դարձրին իրենց թագավոր։
18Ռոբովամ արքան հարկերի վերակացու Ադոնիրամին ուղարկեց իսրայելացիների մոտ, բայց իսրայելացիները քարկոծեցին նրան, ու նա մեռավ։ Ռոբովամ արքան հազիվ կարողացավ իր մարտակառքը բարձրանալ ու փախչել Երուսաղեմ։
19Եվ իսրայելացիները երես դարձրին Դավթի տնից մինչև այսօր։