1Եւ ժողովուրդները տեսնելով վեր ելաւ սարը. եւ երբոր ինքը նստեց, նորա աշակերտներն եկան նորա մօտ։
2Եւ նա իր բերանը բանալով նորանց սովորեցնում էր եւ ասում.
3Երանի հոգով աղքատներին, որ նորանցն է երկնքի թագաւորութիւնը։
4Երանի սգաւորներին, որ նորանք կմխիթարուին։
5Երանի հեզերին, որ նորանք կժառանգեն երկիրը։
6Երանի նորանց, որ սոված եւ ծարաւ են արդարութեան, որ նորանք կկշտանան։
7Երանի ողորմածներին, որ նորանք ողորմութիւն կգտնեն։
8Երանի նորանց, որ սրտով մաքուր են, որ նորանք Աստուծուն կտեսնեն։
9Երանի խաղաղութիւն անողներին, որ նորանք Աստուծոյ որդիք կկոչուին։
10Երանի նորանց՝ որ արդարութեան համար հալածուած են, որ նորանցն է երկնքի արքայութիւնը։
11Երանի է ձեզ, երբոր կնախատեն ձեզ եւ կհալածեն եւ ամեն չար բան սուտ տեղը կասեն ձեր վերայ իմ պատճառովը։
12Ուրախացէք եւ ցնծացէք, որ ձեր վարձքը շատ է երկնքումը. որովհետեւ այսպէս հալածեցին մարգարէներին, որ ձեզանից առաջ կային։
13Դուք երկրի աղն էք. եթէ աղն անհամանայ, ի՞նչով կաղանուի. այլեւս ոչնչի պէտք չէ, միայն թէ դուրս գցուի եւ մարդկանցից ոտնակոխ լինի։
14Դուք աշխարհի լոյսն էք. մի քաղաք, որ կենում է սարի վերայ, կարող չէ թագչուիլ։
15Եւ ճրագը չեն վառիլ եւ դնիլ գրուանի տակ, այլ ճրագակալի վերայ, եւ նա լոյս կտայ ամենին՝ որ տան մէջ են։
16Այսպէս լուսաւորէ ձեր լոյսը մարդկանց առաջին, որ ձեր բարի գործերը տեսնեն, եւ փառաւորեն ձեր Հօրը որ երկնքումն է։
17Մի կարծէք, թէ ես եկայ օրէնքը կամ մարգարէները քանդելու. ես չեկայ քանդելու, այլ կատարելու։
18Որովհետեւ ճշմարիտն ասում եմ ձեզ, մինչեւ որ երկինքն եւ երկիրս անց կենան, օրէնքիցը մի կէտ կամ մէկ պզտիկ նշանագիր չի անցնիլ մինչեւ որ բոլորը չկատարուի։
19Արդ՝ ով որ այս ամենափոքր պատուիրանքներից մէկը քանդէ, եւ մարդկանց այնպէս սովորեցնէ, նա փոքրագոյն կկոչուի երկնքի արքայութիւնումը. բայց նա որ կանէ եւ կսովորեցնէ, նա մեծ կկոչուի երկնքի արքայութիւնումը։
20Որովհետեւ ասում եմ ձեզ, Եթէ չաւելանայ ձեր արդարութիւնն աւելի քան դպիրներինը եւ Փարիսեցիներինը, բնաւ չէք մտնիլ երկնքի արքայութիւնը։
21Լսել էք, որ առաջիններին ասուեցաւ, Մի սպանիր, եւ ով որ սպանէ, պարտական կլինի դատաստանին։
22Բայց ես ասում եմ ձեզ թէ՝ Ամեն ով որ զուր տեղը բարկանայ իր եղբօրը, պարտական կլինի դատաստանին. եւ ով որ իր եղբօրն ասէ Յիմար, պարտական կլինի ատեանին. եւ ով որ իր եղբօրն ասէ Մորոս, պարտական կլինի գեհենի կրակին։
23Արդ՝ եթէ սեղանի վերայ մատուցանես քո ընծան, եւ այնտեղ յիշես, թէ քո եղբայրը քեզ դէմ մէկ բան ունի,
24Թո՛ղ այնտեղ քո ընծան սեղանի առաջին. եւ գնա առաջ հաշտուիր քո եղբօր հետ. եւ յետոյ եկ ընծադ մատուցրու։
25Քո ոսոխի հետ շուտով միաբանուիր, քանի որ նորա հետ ճանապարհումն ես. որ միգուցէ ոսոխը քեզ դատաւորին մատնէ, եւ դատաւորը քեզ մատնէ դահճին, եւ բանտը գցուիս։
26Ճշմարիտն ասում եմ քեզ, դուրս չես գալ այնտեղից, մինչեւ որ վերջի նաքարակիտը չվճարես։
27Լսել էք որ ասուեցաւ առաջիններին թէ՝ Շնութի՛ւն մի՛ անիր։
28Բայց ես ասում եմ ձեզ թէ՝ Ամեն ով որ մի կնկայ վերայ մտիկ տայ նորան ցանկանալու համար, նա արդէն շնացաւ նորա հետ իր սրտի մէջ։
29Եւ եթէ քո աջ աչքը գայթակղեցնում է քեզ, հանիր նորան եւ քեզանից դէն գցիր, որովհետեւ լաւ է քեզ համար, որ քո անդամներից մէկը կորչի, եւ քո բոլոր մարմինը չգցուի գեհենը։
30Եւ եթէ քո աջ ձեռքը գայթակղեցնում է քեզ, կտրիր նորան եւ քեզանից դէն գցիր. որովհետեւ լաւ է քեզ համար՝ որ քո անդամներից մէկը կորչի, եւ քո բոլոր մարմինը չգցուի գեհենը։
31Էլի ասուեցաւ թէ՝ Ով որ իր կնիկն արձակէ, թող արձակման թուղթ տայ նորան։
32Բայց ես ասում եմ ձեզ թէ՝ Ով որ իր կնիկն արձակէ առանց պոռնկութեան պատճառի, նա նորան շնութիւն անել է տալիս. եւ ով որ մի արձակուածին առնէ, շնութիւն է անում։
33Դարձեալ լսել էք որ ասուեցաւ առաջիններին, Սուտ երդում մի անիր, բայց Տիրոջը վճարիր քո երդմունքը։
34Բայց ես ասում եմ ձեզ. Բնաւ երդում մի՛ անիր. ո՛չ երկնքովն՝ որովհետեւ նա աթոռ է Աստուծոյ.
35Եւ ոչ երկրովը՝ որովհետեւ պատուանդան է նորա ոտների. եւ ո՛չ Երուսաղէմովն՝ որ քաղաք է մեծ թագաւորի։
36Եւ ոչ քո գլխովն երդում արա, որովհետեւ կարող չես մէկ մազ սպիտակ անել կամ սեւ։
37Բայց ձեր խօսքը լինի, Այոն՝ այո, եւ Ոչն՝ ոչ. եւ սորանից աւելին չարիցն է։
38Լսել էք՝ որ ասուեցաւ Աչքի տեղ աչք, եւ ատամի տեղ ատամ։
39Բայց ես ասում եմ ձեզ. Չարին հակառակ մի կենաք, այլ ով որ ապտակ տայ քո աջ երեսին, միւսն էլ նորան դարձրու։
40Եւ ով որ ուզէ քեզ հետ դատ վարել եւ քո շապիկն առնել, քո բաճկոնն էլ թող նորա մօտ։
41Եւ ով որ քեզ պահակ բռնած մէկ մղոն քշէ, նորա հետ երկուսը գնա։
42Քեզանից բան ուզողին տուր. քեզանից փոխ առնել կամեցողից երես մի դարձնիր։
43Լսել էք որ ասուեցաւ, քո ընկերին սիրիր, եւ քո թշնամիին ատիր։
44Բայց ես ասում եմ ձեզ, Սիրեցէք ձեր թշնամիներին, օրհնեցէք ձեզ անիծողներին. բարի արէք ձեզ ատողներին. եւ աղօթք արէք ձեզ չարչարողների եւ ձեզ հալածողների համար.
45Որ որդիք լինիք ձեր Հօրն, որ երկնքումն է. որովհետեւ նա իր արեգակը ծագեցնում է չարերի եւ բարիների վերայ, եւ անձրեւ է բերում արդարների եւ անիրաւների վերայ։
46Որովհետեւ՝ եթէ ձեզ սիրողներին սիրէք, ի՞նչ վարձք ունիք. չէ՞ որ մաքսաւորներն էլ նոյնն են անում։
47Եւ եթէ միայն ձեր եղբայրներին բարեւ տաք, ի՞նչ աւելի բան էք անում. չէ՞ որ մաքսաւորներն էլ են այնպէս անում։
48Արդ դուք կատարեալ եղիք, ինչպէս ձեր Հայրը որ երկնքումն է, կատարեալ է։