1Եւ նորանք քարեր վեր առան, որ նորա վերայ գցեն. բայց Յիսուսը ծածկուեցաւ, եւ դուրս ելաւ գնաց տաճարից՝ [ նորանց միջովն անցնելով. եւ այսպէս գնաց։]
2Եւ անցկենալիս մի մարդ տեսաւ ծնունդից կոյր։
3Եւ նորա աշակերտները հարցրին նորան եւ ասեցին. Ռաբբի, ո՞վ է մեղանչել, սա՞ թէ իրան ծնողքը, որ կոյր է ծնուել։
4Յիսուսը պատասխանեց. Ոչ դա է մեղանչել, եւ ոչ էլ իրան ծնողքը. այլ որ Աստուծոյ գործերը յայտնի լինին դորանում։
5Ինձ պէտք է նորա գործերը գործել, որ ինձ ուղարկեց, քանի որ օր կայ. գիշերը գալիս է, որ այն ժամանակ ոչ ով կարող չէ գործել։
6Քանի որ աշխարհքումն եմ, լոյս եմ աշխարհքի.
7Այս ասելով թքեց գետինը, եւ թուքիցը ցեխ շինեց, եւ ցեխը քսեց կոյրի աչքերի վերայ,
8Եւ նորան ասեց. Գնա լուացուիր Սիլովամի աւազանումը, (որ թարգմանվում է՝ Ուղարկուած.) եւ նա գնաց լուացուեցաւ, եկաւ եւ տեսնում էր։
9Բայց դրացիները եւ նորանք որ առաջուց տեսել էին նորան, որ կոյր էր, ասում էին՝ Չէ՞ որ սա է այն նստող մուրացողը.
10Ուրիշներն ասում էին, թէ Նա է. ուրիշներն էլ, թէ Նորան նման է. բայց ինքն ասում էր թէ Ես եմ։
11Եւ նորան ասում էին. Ապա աչքերդ ինչպէ՞ս բացուեցան։
12Նա պատասխանեց եւ ասեց. Մի մարդ՝ անունը Յիսուս, ցեխ շինեց եւ աչքերիս քսեց, եւ ինձ ասեց. Գնա Սիլովամի աւազանը, եւ լուացուիր. գնացի եւ լուացուեցայ, եւ տեսնում եմ։
13Եւ նորան ասեցին. Ո՞ւր է նա. ասեց. Չգիտեմ։
14Փարիսեցիների մօտ տարան նորան, որ մի ժամանակ կոյր էր։
15Եւ շաբաթ օր էր, երբոր Յիսուսը ցեխը շինեց եւ նորա աչքերը բացաւ։
16Փարիսեցիները դարձեալ հարցնում էին նորան, թէ ինչպէ՜ս տեսաւ. եւ նա նորանց ասեց. Ցեխ դրաւ իմ աչքերի վերայ, եւ լուացուեցայ, եւ տեսնում եմ։
17Եւ Փարիսեցիներից ոմանք ասեցին. Այն մարդն Աստուածանից չէ, որ շաբաթը չէ պահում. ուրիշներն ասում էին, Ինչպէ՞ս կարող է մի մեղաւոր մարդ այսպիսի նշաններ անել. եւ բաժանմունք կար նորանց մէջ։
18Դարձեալ ասեցին կոյրին. դու ի՞նչ ես ասում նորա համար, որ աչքերդ բացաւ. եւ նա ասեց, թէ Մարգարէ է։
19Եւ Հրէաները չէին հաւատում նորա համար, թէ կոյր էր եւ բացուեցաւ. մինչեւ որ աչքը բացուածի ծնողներին կանչեցին.
20Նորանց հարցրին եւ ասեցին. Սա՞ է ձեր որդին, որի համար ասում էք դուք, թէ Կոյր ծնուեցաւ. ապա ինչպէ՞ս է հիմա տեսնում։
21Նորա ծնողները պատասխանեցին եւ ասեցին. Գիտենք, որ սա է մեր որդին, եւ թէ կոյր ծնուեցաւ.
22Բայց թէ հիմա ինչպե՞ս է տեսնում, չգիտենք, կամ ո՞վ բացաւ նորա աչքերը, մենք չգիտենք. ինքը չափահաս է. իրան հարցրէք. թող ինքը խօսի իրան համար։
23Նորա ծնողներն այս ասեցին, որովհետեւ Հրէաներիցը վախենում էին. որովհետեւ Հրէաները արդէն միասին որոշել էին, որ եթէ մէկը Քրիստոս դաւանէ նորան, ժողովարանիցը դուրս լինի։
24Նորա համար նորա ծնողներն ասեցին, թէ Ինքը չափահաս է, իրանից հարցրէք։
25Յետոյ երկրորդ անգամ կանչեցին այն մարդին, որ կոյր էր, եւ նորան ասեցին. Աստուծուն փառք տուր. մենք գիտենք, որ այն մարդը մեղաւոր է։
26Նա էլ պատասխանեց եւ ասեց. Թէ մեղաւոր է, ես չգիտեմ. մի բան գիտեմ, որ կոյր էի եւ հիմա տեսնում եմ։
27Եւ դարձեալ ասեցին նորան. Ի՞նչ արաւ քեզ. ինչպէ՞ս բացաւ աչքերդ։
28Նորանց պատասխանեց. Արդէն ձեզ ասեցի եւ չլսեցիք. ինչո՞ւ էք դարձեալ կամենում լսել. մի՞թէ դուք էլ էք կամենում նորան աշակերտ լինել։
29Նորանք նախատեցին նորան եւ ասեցին. Դու ես նորա աշակերտ. իսկ մենք Մովսէսի աշակերտներն ենք։
30Մենք գիտենք, որ Աստուած Մովսէսի հետ խօսեց. բայց սորան չգիտենք թէ որտեղի՞ց է։
31Մարդը պատասխանեց եւ նորանց ասեց. Հէնց դա է զարմանալին որ դուք չգիտէք թէ որտեղի՞ց է, եւ նա իմ աչքերը բացաւ։
32Եւ գիտենք, որ Աստուած մեղաւորներին չէ լսում. այլ եթէ մէկը աստուածապաշտ է՝ եւ նորա կամքը կատարում է, նորան լսում է։
33Աշխարհքի սկզբից հետէ չէ լսուած որ մէկը կոյր ծնուածի աչքերը բացած լինի։
34Եթէ սա Աստուածանից չէր, ոչինչ չէր կարող անել։
35Պատասխանեցին եւ նորան ասեցին. Դու բոլորովին մեղքի մէջ ես ծնուել, եւ դո՞ւ ես մեզ սովորեցնում. եւ դուրս արին նորան։
36Յիսուսը լսեց, որ նորան դուրս արին. եւ նորան գտաւ եւ ասեց նորան. Դու հաւատո՞ւմ ես Աստուծոյ Որդուն։
37Նա պատասխանեց եւ ասեց. Տէր, ո՞վ է նա՝ որ հաւատամ նորան։
38Յիսուսն էլ նորան ասեց. Տեսար էլ նորան. եւ քեզ հետ խօսողն էլ նա ինքն է։
39Եւ նա ասեց. Հաւատում եմ, Տէր, եւ երկրպագեց նորան։
40Եւ Յիսուսն ասեց. Ես դատաստանի համար եկայ այս աշխարհքը, որ չտեսնողները տեսնեն, եւ տեսնողները կուրանան։
41Եւ Փարիսեցիներից ոմանք որ նորա հետ էին, լսեցին այս, եւ ասեցին նորան. Մի՞թէ մենք էլ կոյր ենք։