1Դո՛ւք ալ ինծի մտիկ ըրէք, հարուստնե՛ր։ Լացէք ու ցաւագին կերպով ողբացէ՛ք այն դժբախտութիւններուն համար որ ձեր գլխուն պիտի գան։
2Որովհետեւ ձեր հարստութիւնը փտութիւն է, եւ ձեր հագուստները ցեցերուն կեր են։
3Ձեր արծաթն ու ոսկին ժանգոտ են, եւ անոնց ժանգը ձեզի դէմ վկայութիւն պիտի ըլլայ եւ կրակի պէս լափէ ձեր մարմինները, քանի շուտով իր վախճանին մօտեցող այս աշխարհին մէջ դուք միայն ա՛յս գանձերը դիզեցիք։
4Ահաւասիկ, ձեր արտերուն մէջ աշխատող բանուորներուն վարձքը, որ ձեր մօտ պահեցիք՝ զրկելով զանոնք, բարձրաձայն կ՚աղաղակէ, եւ հնձուորներուն բողոքը Ամենակալ Տիրոջ ականջը հասաւ։
5Երկրի վրայ ձեր կեանքը հաճոյքներով ու զուարճութեամբ անցուցիք եւ պարարտացաք, մորթուելու օրուան պատրաստուող անասուններուն պէս։
6Այո՛, իրաւազրկեցիք եւ սպաննեցիք արդարը, որ չընդդիմացաւ ձեզի։
7Հետեւաբար համբերող եղէք, եղբայրնե՛ր, մինչեւ Տիրոջ գալուստը ։ Տեսէք թէ ի՛նչպէս մշակը համբերութեամբ կը սպասէ, մինչեւ որ աշնան ու գարնան անձրեւները իջնեն եւ հողը իր թանկագին բերքը տայ։
8Դուք ալ համբերեցէք եւ ամուր պահեցէք ձեր սիրտերը, որովհետեւ Տիրոջ գալուստը մօտ է։
9Իրարու դէմ մի՛ տրտնջաք, եղբայրներ, որպէսզի Աստուծոյ դատաստանին չենթարկուիք, որովհետեւ ահա Դատաւորը գալու վրայ է։
10Նեղութիւններուն մէջ համբերելու օրինակ առէք մարգարէներէն, որոնք Տիրոջ անունով խօսեցան։
11Չէ՞ որ մենք երանի կու տանք անոնց՝ որոնք մարգարէներուն պէս գիտցան համբերել։ Հարկաւ լսեր էք Յոբի համբերութեան մասին, եւ գիտէք թէ ի՛նչպէս Տէրը վարձատրեց զայն վերջաւորութեան, որովհետեւ Տէրը գթառատ է եւ ողորմած։
12Բայց մանաւանդ, եղբայրնե՛րս, բնաւ երդում մի՛ ընէք, ո՛չ երկինքի, ո՛չ երկրի եւ ո՛չ ալ ուրիշ ոեւէ բանի վրայ։ Պարզապէս ձեր Այոն Այո թող ըլլայ, եւ Ոչը՝ Ոչ, որպէսզի չըլլայ որ դատապարտութեան ենթարկուիք։
13Ձեզմէ մէկը նեղութեան մէ՞ջ է՝ թող աղօթէ։ Ուրախ տրամադրութեա՞ն մէջ է՝ թող գոհաբանական երգ երգէ Աստուծոյ։
14Մէկը հիւանդացա՞ւ՝ թող կանչէ եկեղեցւոյ երէցները, որպէսզի իր վրայ աղօթեն եւ իւղով օծեն զինք, Տիրոջ անունով։
15Եւ հաւատքով կատարուած աղօթքը պիտի բժշկէ հիւանդը։ Տէրը զայն ոտքի պիտի հանէ, եւ եթէ ոեւէ մեղք գործած է՝ պիտի ներէ անոր։
16Հետեւաբար ձեր մեղքերը իրարու խոստովանեցէք եւ իրարու համար աղօթեցէք, որպէսզի բժշկուիք. որովհետեւ արդարի մը աղօթքը ազդեցիկ է եւ մեծապէս կ՚օգնէ։
17Եղիա մեզի նման կիրքերու ենթակայ մարդ էր. բայց երբ աղօթեց որ անձրեւ չգայ, երեքուկէս տարի չանձրեւեց երկրի վրայ։
18Ապա դարձեալ աղօթեց, եւ երկինքը անձրեւ տեղաց ու երկիրը իր բերքը տուաւ։
19Եղբայրնե՛րս, երբ ձեզմէ ոեւէ մէկը ճշմարտութեան ուղիէն մոլորի, եւ ուրիշ մը յաջողի զայն վերադարձնել,
20գիտցէք՝ թէ մեղաւորը իր մոլար ճամբէն դարձնողը թէ՛ անոր հոգին մահուընէ կը փրկէ եւ թէ՛ իր բազմաթիւ մեղքերուն թողութիւն կը գտնէ։