1Սակայն ես ինծմէ որոշեցի, որ նորէն տրտմութիւնով չգամ ձեզի։
2Վասն զի եթէ ես ձեզ տրտմեցնեմ, ալ ո՞վ է որ զիս պիտի ուրախացնէ եթէ ոչ ան՝ որ ինծմէ կը տրտմի։
3Ասիկա գրեցի, որ չըլլայ թէ երբ գամ՝ տրտմութիւն մը կրեմ անոնցմէ, որոնք պէտք է զիս ուրախացնեն. քանզի ձեր ամենուն վրայ վստահ եմ, որ իմ ուրախութիւնս ձեր ամենունն է։
4Վասն զի շատ նեղութենէ եւ սրտի տագնապէ ես ձեզի գրեցի շատ արցունքով. ոչ թէ՝ որպէս զի դուք տրտմիք, հապա որպէս զի ճանչնաք այն սէ՛րը որ ես ունիմ ձեր վրայ։
5Եթէ մէկը տրտմեցուց, ոչ թէ զիս տրտմեցուց, հապա մասամբ (որպէս զի խօսքս ծանր չընեմ) ձեզ ամէնքդ։
6Հերիք է այնպիսի մարդուն այն պատիժը, որ շատերէ տրուեցաւ։
7Ուստի ընդհակառակն աւելի ներել պէտք է անոր ու մխիթարել զայն, որ չըլլայ թէ այնպիսին չափազանց տրտմութենէն ընկղմի։
8Ուստի կ’աղաչեմ ձեզի, որ անոր վրայ ձեր սէրը հաստատէք.
9(քանզի ասոր համար ալ գրեցի, որպէս զի ձեզ փորձելով գիտնամ թէ ամէն բանի մէջ հնազա՞նդ էք։
10Որուն որ դուք բան մը ներէք, ես ալ կը ներեմ. վասն զի եթէ ես ալ ներեմ, որու որ ներեմ՝ ձեզի համար է Քրիստոսին կողմանէ).
11որ չըլլայ թէ զրկանք մը կրենք Սատանայէն. քանզի անոր խորհուրդները գիտենք։
12Երբ Տրովադա հասայ Քրիստոսին աւետարանը քարոզելու, գտայ թէ ինծի դուռ մը բացած էր Տէրը,
13բայց իմ հոգիիս մէջ հանգստութիւն չունեցայ, վասն զի իմ Տիտոս եղբայրս հոն չգտայ. ուստի անոնցմէ հրաժարելով՝ Մակեդոնիա գացի։
14Բայց գոհութիւն Աստուծոյ, որ միշտ մեզի յաղթութիւն կու տայ Քրիստոսով ու զինք ճանչնալուն հոտը մեզմով յայտնի կ’ընէ ամէն տեղ։
15Վասն զի մենք Աստուծոյ առջեւ Քրիստոսին անոյշ հոտն ենք թէ՛ փրկուածներուն մէջ եւ թէ՛ կորսուածներուն։
16Ոմանց՝ մահուան հոտ դէպի մահ եւ ոմանց՝ կենդանութեան հոտ՝ դէպի կեանք։ Ո՞վ կարող է այս գործը կատարել։
17Քանզի մենք շատերուն պէս չենք, որոնք Աստուծոյ խօսքը կը խարդախեն, հապա կը խօսինք անկեղծութեամբ, որպէս թէ Աստուծմէ ղրկուած ենք եւ Աստուծոյ առջեւ կը խօսինք Քրիստոսով։