1ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!
2جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!
3خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!
4تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.
5بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.
6دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.
7در توانایی خود تا به ابد سلطنت میکند و چشمانش مراقب امتها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.
8ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.
9که جانهای ما را درحیات قرار میدهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.
10زیراای خدا تو ما را امتحان کردهای و ما را غال گذاشتهای چنانکه نقره راغال میگذارند.
11ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.
12مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب درآمدیم. پس ما را بهجای خرم بیرون آوردی.
13قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،
14که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.
15قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوسالهها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.
16ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.
17به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.
18اگر بدی را در دل خودمنظور میداشتم، خداوند مرا نمی شنید.
19لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
20متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.