1وای بر اورشليم نجس و گناهكار، شهر ظلم و جنايت!
2شهری كه به صدای خداوند گوش نمیدهد و اصلاحپذير نيست؛ به خداوند توكل نمیكند و به او نزديک نمیشود.
3رهبران اورشليم مثل شيرهای غران، و قضات آن مانند گرگهای گرسنۀ شب هستند كه از صيد خود چيزی را تا صبح باقی نمیگذارند.
4انبيای آن دروغگو و سودجو میباشند. كاهنانش احكام خدا را به نفع خود تحريف نموده، خانۀ خدا را نجس میسازند.
5خدا در ميان مردم شهر حضور دارد. او عادل و با انصاف است و هر بامداد احكام خود را نمايان میسازد و كوتاهی نمیكند، با وجود اين، بدكاران شهر با بیشرمی به شرارت خود ادامه میدهند.
6خداوند میفرمايد: «قومهای بسياری را نابود كردهام و استحكامات آنها را از بين بردهام. شهرهای آنها را با كوچههايشان چنان ويران كردهام كه حتی يک نفر هم در آنها باقی نمانده است.
7گفتم حتماً مردم اورشليم به من گوش خواهند داد و به هشدارهايم توجه خواهند نمود و بدين ترتيب جلو خرابی شهر و مجازاتی را كه مقرر كردهام خواهند گرفت. ولی آنها چنين نكردند بلكه به كارهای فاسد خود ادامه دادند.»
8خداوند میفرمايد: «صبر كنيد، بزودی وقتش میرسد كه بضد قومهای شرور به پا خيزم. زيرا تصميم گرفتهام ملل جهان را جمع كنم و خشم و غضب خود را بر آنها فرو ريزم. تمام جهان از آتش غيرت من گداخته خواهد شد.
9«آنگاه به قومهای جهان، زبان پاک خواهم داد تا همۀ آنها فقط نام مرا بخوانند و تنها مرا عبادت كنند.
10قوم پراكندۀ من از ماورای رودهای حبشه با هدايای خود آمده، مرا پرستش خواهند كرد.
11ای قوم من، در آن زمان ديگر از ياغيگريهای گذشتۀ خود شرمنده نخواهيد شد، زيرا من اشخاص متكبر را از ميان شما برمیدارم. در كوه مقدس من تكبر وجود نخواهد داشت.
12كسانی كه باقی بمانند، متواضع و فروتن خواهند بود و به نام من توكل خواهند نمود.
13آنها ديگر ظالم، دروغگو و حقهباز نخواهند بود. در آرامش و امنيت بسر خواهند برد و هيچكس آنها را نخواهد ترسانيد.»
14ای اورشليم با شادی سرود بخوان! ای اسرائيل بانگ شادی برآور!
15زيرا خداوند مجازات تو را از تو دور كرده و دشمنانت را به عقب رانده است. خود خداوند، پادشاه اسرائيل، در ميان توست، پس ديگر بلا تو را نخواهد ترسانيد!
16در آن روز به اورشليم خواهند گفت: «نترس! قوی باش!
17زيرا خداوند، خدای تو كه در ميان توست نجاتدهندهای توانا میباشد. او از تو راضی خواهد بود، و تو را دوست خواهد داشت و وجود تو مايه شادی و سرور او خواهد بود.»
18خداوند میفرمايد: «به غمهايی كه از حسرت عيدهای خود داريد پايان خواهم بخشيد و بار اين ننگ را از دوشتان برخواهم داشت.
19تمام كسانی را كه به شما ظلم كردهاند مجازات خواهم نمود. اشخاص ضعيف و درماندۀ قوم خود را خلاصی خواهم بخشيد و راندهشدگان را كه مسخره و رسوا شدهاند، جمع كرده، سرافراز خواهم نمود.
20بلی، در آن زمان وقتی شما را جمع نموده، اموالتان را پيش چشمانتان به شما بازگردانم، آنگاه در ميان تمام مردم جهان سرافراز خواهيد شد.» اين را خداوند فرموده است.