1روز خداوند نزديک است! در آن روز، خداوند قومها را جمع میكند تا با اورشليم بجنگند. آنها شهر را میگيرند و خانهها را غارت نموده به زنان تجاوز میكنند و غنيمت را بين خود تقسيم مینمايند. نصف جمعيت را به اسارت میبرند و نصف ديگر در ميان خرابههای شهر باقی میمانند.
2
3آنگاه خداوند، به جنگ آن قومها میرود.
4در آن روز، او بر كوه زيتون كه در سمت شرقی اورشليم واقع شده است، خواهد ايستاد و كوه زيتون دو نصف خواهد شد و درۀ بسيار وسيعی از شرق به غرب بوجود خواهد آورد، زيرا نصف كوه بطرف شمال و نصف ديگر آن بطرف جنوب حركت خواهد كرد.
5شما از ميان آن دره فرار خواهيد كرد و به آنطرف كوه خواهيد رسيد. آری، فرار خواهيد كرد، همانگونه كه اجداد شما قرنها پيش در زمان عزيا، پادشاه يهودا، از زمين لرزه فرار كردند. خداوند، خدای من خواهد آمد و تمامی مقدسان با او خواهند بود.
6در آن روز خورشيد و ماه و ستارگان ديگر نور نخواهند داد؛
7ولی همه جا روشن خواهد بود! آن روز، روز مخصوصی خواهد بود و فقط خداوند میداند چه هنگام فرا خواهد رسيد. ديگر مانند هميشه شب و روز نخواهد بود، بلكه هوا در شب هم مثل روز روشن خواهد بود.
8آبهای حياتبخش، هم در زمستان و هم در تابستان از اورشليم جاری خواهد شد؛ نيمی از آن بسوی دريای مديترانه، و نيمی ديگر بسوی دريای مرده خواهد رفت.
9در آن روز، خداوند، پادشاه سراسر جهان خواهد بود و مردم تنها او را خواهند پرستيد و او را خداوند خواهند دانست.
10تمامی سرزمين از جبع (مرز شمالی يهودا) تا رمون (مرز جنوبی) دشت پهناوری خواهد شد، ولی اورشليم در محل مرتفعی قرار خواهد داشت و وسعت آن از دروازۀ بنيامين تا محل دروازۀ قديمی و از آنجا تا دروازۀ زاويه، و از برج حننئيل تا محل چرخشتهای پادشاه خواهد بود.
11مردم در اورشليم در امنيت ساكن خواهند شد و ديگر هرگز خطر نابودی آنها را تهديد نخواهد كرد.
12خداوند بر سر تمام قومهايی كه با اورشليم جنگيدهاند اين بلاها را نازل میكند: بدن آنها زندهزنده میپوسد، چشمهايشان در حدقه از بين میروند و زبان در دهانشان خشک میشود.
13خداوند آنها را چنان گيج و مضطرب میكند كه به جان همديگر خواهند افتاد.
14تمام مردم يهودا در اورشليم خواهند جنگيد و ثروت همۀ قومهای همسايه، از طلا و نقره گرفته تا لباسهايشان را غارت خواهند كرد.
15همين بلا بر سر اسبها، قاطرها، شترها، الاغها و تمامی حيوانات ديگر كه در اردوگاه دشمن هستند نازل خواهد شد.
16آنگاه آنانی كه از اين بلاهای كشنده جان سالم بدر برند، هر ساله به اورشليم خواهند آمد تا خداوند قادر متعال، پادشاه جهان را بپرستند و جشنی برای شكرگزاری برگزار نمايند.
17اگر قومی برای پرستش پادشاه يعنی خداوند قادر متعال به اورشليم نيايد، دچار خشكسالی خواهد شد.
18حتی مصر حاصلخيز هم از اين بلا در امان نخواهد ماند.
19بنابراين، اگر مصر و ساير قومها از آمدن خودداری كنند همگی مجازات خواهند شد.
20در آن روز حتی روی زنگولۀ اسبها نيز نوشته خواهد شد: «اينها اموال مقدس هستند.» تمام ظروف خوراکپزی خانۀ خداوند همچون ظروف كنار قربانگاه، مقدس خواهند بود.
21درواقع هر ظرفی كه در اورشليم و يهودا يافت شود مقدس و مختص خداوند قادر متعال خواهد بود. تمام كسانی كه برای عبادت میآيند از آن ظروف برای پختن گوشت قربانیهای خود استفاده خواهند كرد. در آن روز در خانۀ خداوند قادر متعال، ديگر اثری از تاجران نخواهد بود.