Song of Solomon 8— PCB

¹ای كاش تو برادر من بودی. آنگاه هرجا تو را می‌ديدم می‌توانستم تو را ببوسم، بدون آنكه رسوا شوم.

²تو را به خانۀ مادرم می‌آوردم تا در آنجا به من محبت را بياموزی. در آنجا شراب خوش طعم و عصارۀ انار خود را به تو می‌دادم تا بنوشی.

³دست چپ تو زير سر من می‌بود و دست راستت مرا در آغوش می‌كشيد.

⁴ای دختران اورشليم، شما را قسم می‌دهم كه مزاحم عشق ما نشويد.

⁵اين كيست كه بر محبوب خود تكيه كرده و از صحرا می‌آيد؟ در زير آن درخت سيب، جايی كه از مادر زاده شدی، من محبت را در دلت بيدار كردم.

⁶محبت مرا در دل خود مهر كن و مرا چون حلقۀ طلا بر بازويت ببند تا هميشه با تو باشم. محبت مانند مرگ قدرتمند است و شعله‌اش همچون شعله‌های پرقدرت آتش با بی‌رحمی می‌سوزاند و نابود می‌كند.

⁷آبهای بسيار نمی‌توانند شعلۀ محبت را خاموش كنند و سيلابها قادر نيستند آن را فرو نشانند. هر كه بكوشد با ثروتش محبت را بچنگ آورد، جز خفت و خواری چيزی عايدش نخواهد شد.

⁸خواهر كوچكی داريم كه سينه‌هايش هنوز بزرگ نشده‌اند. اگر كسی به خواستگاری او بيايد چه خواهيم كرد؟

⁹اگر او ديوار می‌بود بر او برجهای نقره می‌ساختيم و اگر در می‌بود با روكشی از چوب سرو او را می‌پوشانديم.

¹⁰من ديوارم و سينه‌هايم برجهای آن. من دل از محبوب خود ربوده‌ام.

¹¹سليمان در بعل هامون تاكستانی داشت و آن را به كشاورزان اجاره داد كه هر يک، هزار سكه به او بدهند.

¹²اما ای سليمان، من تاكستان خود را به تو می‌دهم، هزار سكۀ آن مال توست و دويست سكه مال كسانی كه از آن نگهداری می‌كنند.

¹³ای محبوبۀ من، بگذار صدايت را از باغ بشنوم، دوستانم منتظرند تا صدايت را بشنوند.

¹⁴نزد من بيا ای محبوب من، همچون غزال و بچه آهو بر كوه‌های عطرآگين، بسوی من بيا.