1مرا با لبانت ببوس، زيرا محبت تو دلپذيرتر از شراب است.
2
3تو خوشبو هستی و نامت رايحۀ عطرهای دلانگيز را به خاطر میآورد، و دختران شيفتۀ تو میشوند.
4ای سَروَرَم، مرا با خود بِبَر تا از اينجا دور شويم. مرا به خانۀ خود ببر تا با هم شاد و خوش باشيم. تو دوست داشتنی هستی و محبت تو بهتر از شراب است.
5ای دختران اورشليم، من سياه اما زيبا هستم، همچون چادرهای «قيدار» و خيمههای سليمان.
6به من كه سياه هستم اينچنين خيره مشويد، زيرا آفتاب مرا سوزانيده است. برادرانم بر من خشمگين شده مرا فرستادند تا در زير آفتاب سوزان از تاكستانها نگاهبانی كنم، و من نتوانستم از خود مراقبت نمايم.
7ای محبوب من، به من بگو امروز گلهات را كجا میچرانی؟ هنگام ظهر گوسفندانت را كجا میخوابانی؟ چرا برای يافتنت، در ميان گلههای دوستانت سرگردان شوم؟
8ای زيباترين زن دنيا، اگر نمیدانی، رد گلهها را بگير و بسوی خيمۀ چوپانها بيا و در آنجا بزغالههايت را بچران.
9ای محبوبۀ من، تو همچون ماديانهای عرابۀ فرعون، زيبا هستی.
10گيسوان بافتۀ تو رخسارت را زينت میبخشند و همچون جواهر، گردنت را میآرايند.
11ما برايت گوشوارههای طلا با آويزههای نقره خواهيم ساخت.
12سرور من، سرمست از بوی خوش عطر من، بر بسترش دراز میكشد.
13محبوب من كه در آغوشم آرميده، رايحهای چون مُر خوشبو دارد.
14او مانند گلهای وحشیای است كه در باغهای «عين جدی» میرويند.
15تو چه زيبايی، ای محبوبۀ من! چشمانت به زيبايی و لطافت كبوتران است.
16ای محبوب من، تو چه جذاب و دوست داشتنی هستی! سبزهزارها بستر ما هستند
17و درختان سرو و صنوبر برما سايه میافكنند.