1ای قومها بترسيد، زيرا خداوند سلطنت میكند! ای تمام زمين بلرزيد، زيرا خداوند بر تخت خود كه بر بالای سرفرشتگان قرار دارد نشسته است!
2خداوند در اورشليم جلوس فرموده و بر تمام قومها مسلط است.
3همۀ مردم نام بزرگ او را گرامی بدارند، زيرا او مقدس است.
4ای خدا، ای «پادشاه» مقدر (توانا)، تو انصاف را دوست داری. تو در اسرائيل عدالت و برابری را بنياد نهادهای.
5خداوند، خدای ما را ستايش كنيد و در پيشگاه او به خاک بيفتيد زيرا او مقدس است.
6وقتی موسی و هارون و سموئيل، مردان خدا، از خداوند كمک خواستند، او درخواست ايشان را مستجاب فرمود.
7او از ميان ستون ابر با آنان سخن گفت و آنان احكام و دستورات او را اطاعت كردند.
8ای خداوند، خدای ما، تو دعای قوم خود را مستجاب نمودی و به آنها نشان دادی كه خدايی بخشنده هستی؛ اما در عين حال آنها را بخاطر گناهانشان تنبيه نمودی.
9خداوند، خدای ما را حمد گوييد و او را نزد كوه مقدسش در اورشليم عبادت كنيد، زيرا او مقدس است.