1خدا در دادگاه آسمانی ايستاده است تا قضات را به پای ميز محاكمه بكشاند.
2او به قضات اين جهان میگويد: «تا به كی با بیانصافی قضاوت خواهيد كرد؟ تا به كی از مجرمين جانبداری خواهيد نمود؟
3از حقوق بيچارگان و يتيمان دفاع كنيد؛ به داد مظلومان و فقيران برسيد.
4ستمديدگان و درماندگان را از چنگ ظالمان برهانيد.
5اما شما به حماقت رفتار مینماييد و در جهل و تاريكی زندگی میكنيد، به همين جهت اساس اجتماع متزلزل است.
6من شما را «خدايان» خواندم و لقب «فرزندان خدای متعال» را به شما دادم.
7اما شما مانند هر انسان ديگر خواهيد مرد و همچون ساير رهبران خواهيد افتاد.»
8ای خدا، برخيز و بر جهان داوری كن! زيرا تو همۀ قومها را به تصرف در خواهی آورد.