1براستی، خدا برای اسرائيل نيكوست يعنی برای آنانی كه پاكدل هستند.
2اما من نزديک بود ايمانم را از دست بدهم و از راه راست گمراه شوم.
3زيرا بر كاميابی بدكاران و شروران حسد بردم.
4ديدم كه در زندگی آنها درد و رنجی وجود ندارد، بدنی قوی و سالم دارند،
5مانند سايرين در زحمت نمیافتند و هيچ گرفتاری ندارند؛
6درنتيجه با تكبر راه میروند و به مردم ظلم میكنند.
7قلبشان مملو از خباثت است و از فكرشان شرارت تراوش میكند.
8مردم را مسخره میكنند و حرفهای كثيف بر زبان میرانند. با غرور سخن میگويند و نقشههای شوم میكشند.
9به خدايی كه در آسمان است كفر میگويند و به انسانی كه بر زمين است فحاشی میكنند.
10خداشناسان گول زندگی پرناز و نعمت آنها را میخورند و میگويند: «خدا نمیداند بر اين زمين چه میگذرد. به اين مردم شرور نگاه كنيد! ببينيد چه زندگی راحتی دارند و چگونه به ثروت خود میافزايند.»
11
12
13پس آيا من بیجهت خود را پاک نگه داشتهام و نگذاشتهام دستهايم به گناه آلوده شوند؟
14نتيجهای كه هر روز از اين كار عايدم میشود رنج و زحمت است.
15ولی اگر اين فكرهايم را بر زبان میآوردم، جزو مردم خداشناس محسوب نمیشدم.
16هرچه فكر كردم نتوانستم بفهمم كه چرا بدكاران در زندگی كامياب هستند؛
17تا اينكه به خانۀ خدا رفتم و در آنجا به عاقبت كار آنها پیبردم.
18ای خدا، تو بدكاران را بر پرتگاههای لغزنده گذاشتهای تا بيافتند و نابود شوند.
19آری، آنها ناگهان غافلگير شده، از ترس قالب تهی خواهند كرد.
20آنها مانند خوابی هستند كه وقتی انسان بيدار میشود از ذهنش محو شده است؛ همچنين وقتی تو ای خداوند، برخيزی آنها محو و نابود خواهند شد!
21وقتی من به اين حقيقت پی بردم، از خود شرمنده شدم!
22من احمق و نادان بودم و نزد تو ای خدا، مانند حيوان بیشعور رفتار كردم!
23اما تو هنوز هم مرا دوست داری و دست مرا در دست خود گرفتهای!
24به صلاحديد خود مرا در زندگی هدايت خواهی كرد و در آخر مرا به حضور پرجلالت خواهی پذيرفت.
25ای خدا، من تو را در آسمان دارم؛ اين برای من كافی است و هيچ چيز ديگر بر زمين نمیخواهم.
26اگر چه فكر و بدنم ناتوان شوند، اما تو ای خدا، قوت و تكيهگاه هميشگی من هستی!
27خدا كسانی را كه از او دور شوند و به او خيانت كنند، نابود خواهد كرد.
28اما من از اينكه نزديک تو هستم لذت میبرم! ای خداوند، من به تو توكل نمودهام و تمام كارهايت را میستايم!