Psalms 68— PCB

¹ای خدا، برخيز و دشمنانت را پراكنده ساز. بگذار آنانی كه از تو نفرت دارند از حضور تو بگريزند.

²چنانكه دود در برابر باد پراكنده می‌شود، همچنان تو ايشان را پراكنده ساز؛ همانگونه كه موم در مقابل آتش گداخته می‌شود، همچنان بگذار گناهكاران در حضورت نابود شوند.

³اما نيكوكاران شادی كنند و در حضور تو خوشحال باشند؛ از شادی فرياد برآورند و خوش باشند.

⁴در وصف خدا سرود بخوانيد. نام او را ستايش كنيد. برای او كه بر ابرها سوار است، راهی درست كنيد. نام او خداوند است! در حضورش شادی كنيد!

⁵خدايی كه در خانۀ مقدس خود ساكن است، پدر يتيمان و دادرس بيوه زنان می‌باشد.

⁶او بی‌كسان و آوارگان را در خانه‌ها ساكن می‌گرداند و اسيران را آزاد می‌سازد. اما ياغيان در زمين خشک و بی‌آب ساكن خواهند شد.

⁷ای خدای اسرائيل، وقتی تو قوم برگزيدۀ خود را هدايت كردی و از ميان بيابان عبور نمودی، زمين تكان خورد و آسمان باريد و كوه سينا از ترس حضور تو به لرزه افتاد.

⁸

⁹ای خدا، تو نعمتها بارانيدی و قوم برگزيدهٔ خود را كه خسته و ناتوان بودند، نيرو و توان بخشيدی.

¹⁰جماعت تو در زمين موعود ساكن شدند و تو ای خدای مهربان، حاجت نيازمندان را بر آوردی.

¹¹خداوند كلام را اعلان كرد و كسانی كه آن را بشارت دادند عدۀ بی‌شماری بودند؛ كلام او اين است:

¹²«پادشاهان و سپاهيانشان بشتاب می‌گريزند! زنانی كه در خانه هستند غنايم جنگی را بين خود قسمت می‌كنند.

¹³آنها اگر چه روزی فقير و بينوا بودند، اما اينک خوشبخت و ثروتمندند و خود را مانند كبوتری كه بالهايش نقره‌فام و پرهايش طلايی است با زر و زيور آراسته‌اند.»

¹⁴خدای قادر مطلق پادشاهانی را كه دشمن اسرائيل بودند مانند دانه‌های برف كه در جنگلهای كوه صلمون آب می‌شود، پراكنده و محو ساخت.

¹⁵ای كوه‌های عظيم باشان، ای سلسله جبالهای بزرگ كه قله‌های بلند داريد، چرا با حسرت به اين كوهی كه خدا برای مسكن خود برگزيده است نگاه می‌كنيد؟ به يقين خداوند تا به ابد در آن ساكن خواهد بود.

¹⁶

¹⁷خداوند در ميان هزاران هزار عرابه از كوه سينا به خانۀ مقدس خويش كه در كوه صهيون است، رفته است.

¹⁸او به عالم بالا صعود نموده عدۀ زيادی را با خود به اسارت برده است. از ميان آدميان، حتی از كسانی كه زمانی ياغی بوده‌اند، بخششها گرفته است. خداوند در ميان ما ساكن خواهد شد.

¹⁹شكر و سپاس بر خداوندی كه هر روز متحمل بارهای ما می‌شود و خدايی كه نجات ماست.

²⁰او نجات دهندۀ ماست و ما را از مرگ می‌رهاند.

²¹خدا سر دشمنانش را كه در گناه زندگی می‌كنند، خرد خواهد كرد.

²²خداوند می‌فرمايد: «دشمنان شما را از باشان و از اعماق دريا باز خواهم آورد تا در ميان خون ريخته شدۀ آنان راه برويد و سگها خون ايشان را بخورند.»

²³

²⁴ای خدايی كه پادشاه و خداوند من هستی، همۀ قومها حركت پيروزمندانۀ تو را بسوی خانۀ مقدست ديده‌اند.

²⁵سرايندگان در پيش و نوازندگان در عقب و دوشيزگان در وسط آنان دف‌زنان حركت می‌كنند.

²⁶همۀ مردم اسرائيل خدا را حمد گويند. ای فرزندان يعقوب، خداوند را ستايش كنيد.

²⁷قبيلۀ كوچک «بنيامين» پيشاپيش ستايش‌كنندگان خدا در حركت است؛ بعد از او رهبران قبيلهٔ «يهودا» با دسته‌های خود، سپس بزرگان قبيلۀ «زبولون» و «نفتالی» حركت می‌كنند.

²⁸ای خدا، نيروی خود را برای ما بكار ببر، همانگونه كه در گذشته اين كار را كردی.

²⁹به احترام خانۀ تو در اورشليم، پادشاهان هدايا نزد تو خواهند آورد.

³⁰مصر، آن حيوان وحشی را كه در ميان نيزارها ساكن است، توبيخ نما. قومهای جهان را كه همچون رمه‌های گاو و گوساله هستند، سرزنش كن تا به فرمان تو گردن نهند و نقره‌های خود را به تو تقديم كنند. اقوامی را كه جنگ را دوست می‌دارند، پراكنده ساز.

³¹مصر هدايا بدست سفيران خود خواهد فرستاد و حبشه دست دعا بسوی خداوند دراز خواهد كرد.

³²ای سرزمينهای جهان، برای خدای ازلی و ابدی كه در آسمانها نشسته است، سرود بخوانيد؛ خداوند را كه با صدای بلند و نيرومند سخن می‌گويد، ستايش كنيد.

³³

³⁴قدرت خدا را توصيف نماييد خدايی كه شكوه و جلالش بر اسرائيل است و قوتش در آسمانها پا برجاست.

³⁵چه سهمناک است خداوند در مكان مقدس خويش! خدای اسرائيل به قوم برگزيدۀ خود قوت و عظمت می‌بخشد. او را شكر و سپاس باد!