Psalms 55— PCB

¹ای خدا، به دعای من گوش كن. هنگامی كه نزد تو ناله می‌كنم، خود را پنهان مكن.

²دعايم را بشنو و آن را مستجاب فرما، زيرا از شدت پريشانی فكر، نمی‌دانم چه كنم.

³تهديد دشمنان و ظلم بدكاران، خاطرم را آشفته كرده است. آنان با خشم و نفرت با من رفتار می‌كنند و مرا عذاب می‌دهند.

⁴ترس بر قلبم چنگ انداخته و مرا بی‌قرار كرده؛ وحشت مرگ سراسر وجودم را فرا گرفته است.

⁵از شدت ترس و لرز نزديک است قالب تهی كنم.

⁶به خود می‌گويم: «ای كاش همچون كبوتر بال می‌داشتم تا به جايی دور در صحرا پرواز می‌كردم و در آنجا پنهان می‌شدم و استراحت می‌كردم؛

⁷

⁸می‌شتافتم بسوی پناهگاهی و از تند باد و طوفان حوادث در امان می‌ماندم.»

⁹خداوندا، اين بدكاران را چنان پريشان كن كه زبان يكديگر را نفهمند، زيرا آنان شهر را از خشونت و ظلم پر ساخته‌اند.

¹⁰آنان روز و شب شهر را دور می‌زنند و شرارت و جنايت می‌آفرينند.

¹¹شهر پر از ظلم وفساد است و حيله و فريب از كوچه‌ها دور نمی‌شود.

¹²اين دشمن من نيست كه به من توهين می‌كند، و گرنه تحمل می‌كردم؛ اين حريف من نيست كه بر من برخاسته، وگرنه خود را از او پنهان می‌كردم.

¹³اين تو هستی ای دوست صميمی و همكار من!

¹⁴ما با يكديگر رفاقت صادقانه داشتيم، با يكديگر درد دل می‌كرديم و با هم به خانهٔ خدا می‌رفتيم.

¹⁵باشد كه دشمنانم پيش از وقت، زنده به گور شوند، زيرا دلها و خانه‌هايشان پر از شرارت است.

¹⁶اما من از خدا كمک می‌طلبم و او نجاتم خواهد داد.

¹⁷صبح، ظهر و شب به پيشگاه خدا می‌نالم و شكايت می‌كنم و او صدای مرا خواهد شنيد.

¹⁸هر چند دشمنان من زيادند، اما او مرا در جنگ با آنها پيروز خواهد ساخت و به سلامت باز خواهد گرداند.

¹⁹خدايی كه از ازل بر تخت فرمانروايی نشسته است دعايم را خواهد شنيد و آنها را شكست خواهد داد، زيرا آنها از خدا نمی‌ترسند و نقشه‌های پليد خود را تغيير نمی‌دهند.

²⁰دوست و همكار سابق من دست خود را بر روی دوستانش بلند می‌كند و عهد دوستی خود را می‌شكند.

²¹زبانش چرب است اما در باطنش كينه و نفرت هست. سخنانش از روغن نيز نرمتر است اما همچون شمشير می‌برد و زخمی می‌كند.

²²مشكلات خود را به خدا واگذار و او تو را حفظ خواهد كرد. خداوند هرگز نخواهد گذاشت كه شخص نيكوكار بلغزد و بيفتد.

²³اما تو ای خدا، اين اشخاص خونخوار و نيرنگ‌باز را پيش از وقت به گور خواهی فرستاد. ولی من بر تو توكل دارم.