Psalms 38— PCB

¹ای خداوند، هنگامی كه غضبناک و خشمگين هستی مرا تنبيه نكن.

²تيرهای تو در بدنم فرو رفته و از ضرب دست تو به خاک افتاده‌ام.

³در اثر خشم تو جای سالمی در بدنم نمانده؛ بسبب گناهم استخوانهايم درهم كوبيده شده‌اند.

⁴زيرا گناهانم از سرم گذشته‌اند و همچون باری گران بر من سنگينی می‌كنند.

⁵بسبب حماقتم، زخمهايم متعفن و چركين شده‌اند.

⁶به خود می‌پيچم و بكلی خميده شده‌ام. تمام روز می‌نالم و به اينسو و آنسو می‌روم.

⁷از شدت تب می‌سوزم و جای سالمی در بدنم نمانده است.

⁸تاب تحمل خود را از دست داده‌ام و بكلی از پای افتاده‌ام؛ غم، دلم را گرفته و از شدت درد می‌نالم.

⁹خداوندا، تمام آرزوهايم را می‌دانی؛ آه و نالۀ من از تو پوشيده نيست.

¹⁰قلب من بشدت می‌تپد، قوتم از بين رفته و چشمانم كم نور شده است.

¹¹دوستان و رفقايم بسبب اين بلايی كه بر من عارض شده، از من فاصله می‌گيرند و همسايگانم از من دوری می‌كنند.

¹²آنانی كه قصد جانم را دارند، برايم دام می‌گذارند و كسانی كه در صدد آزارم هستند، به مرگ تهديدم می‌كنند و تمام روز عليه من نقشه می‌كشند.

¹³من همچون شخص كری هستم كه نمی‌تواند بشنود، مانند شخص لالی هستم كه نمی‌تواند سخن بگويد.

¹⁴مثل كسی هستم كه بسبب كری قادر نيست پاسخ دهد.

¹⁵ای خداوند، اميدوارم و يقين دارم كه تو به من پاسخ خواهی داد.

¹⁶نگذار دشمنانم به ناكامی من بخندند و وقتی می‌افتم خود را برتر از من بدانند.

¹⁷نزديک است از پای درآيم؛ اين بيماری، دايم مرا عذاب می‌دهد.

¹⁸من به گناهانم اعتراف می‌كنم و از كردار خود غمگين و پشيمانم.

¹⁹دشمنانم سالم و نيرومند هستند؛ كسانی كه از من نفرت دارند بسيارند.

²⁰آنها خوبی مرا با بدی پاسخ می‌دهند؛ با من مخالفت می‌ورزند زيرا من كوشش می‌كنم كار نيک انجام دهم.

²¹خداوندا، مرا تنها نگذار؛ ای خدای من، از من دور مباش.

²²ای خداوند، تو نجات دهندۀ من هستی، به كمكم بشتاب!