1خداوندا، تو را ستايش میكنم، زيرا مرا نجات دادی و نگذاشتی دشمنانم به من بخندند.
2ای خداوند، ای خدای من، وقتی نزد تو فرياد برآوردم و كمک طلبيدم، مرا شفا دادی.
3مرا از لب گور برگرداندی و از چنگال مرگ نجاتم دادی تا نميرم.
4ای عزيزان خداوند، او را ستايش كنيد! نام مقدس خداوند را بستاييد،
5زيرا غضب او لحظهای است، اما رحمت و محبت او دايمی! اگر تمام شب نيز اشک بريزيم، صبحگاهان باز شادی آغاز میشود.
6هنگامی كه خوشحال و كامياب بودم، به خود گفتم هرگز شكست نخواهم خورد.
7فكر كردم مانند كوه هميشه پابرجا و پايدار خواهم بود. اما همين كه تو، ای خداوند، روی خود را از من برگرداندی، ترسان و پريشان شدم.
8ای خداوند، در پيشگاه تو ناليدم و التماسكنان گفتم:
9«نابودی من برای تو چه فايدهای دارد؟ اگر بميرم و زير خاک بروم، آيا غبار خاک من، تو را خواهد ستود؟ آيا جسد خاک شدۀ من از وفاداری و صداقت تو تعريف خواهد كرد؟
10خداوندا، دعايم رابشنو و بر من رحم كن! ای خداوند، مددكار من باش!»
11خدايا، تو ماتم مرا به شادی و رقص تبديل كردهای! تو رخت عزا را از تنم در آوردی و لباس جشن و شادی به من پوشاندی.
12بنابراين سكوت نخواهم كرد و با تمام وجود در وصف تو سرود خواهم خواند. ای خداوند، ای خدای من، تا به ابد تو را سپاس خواهم گفت!