1خداوند شبان من است؛ محتاج به هيچچيز نخواهم بود.
2در مرتعهای سبز مرا میخواباند، بسوی آبهای آرام هدايتم میكند
3و جان مرا تازه میسازد. او بخاطر نام پرشكوه خود مرا به راه راست رهبری میكند.
4حتی اگر از درۀ تاريک مرگ نيز عبور كنم، نخواهم ترسيد، زيرا تو، ای شبان من، با من هستی! عصا و چوبدستی تو به من قوت قلب میبخشد.
5در برابر چشمان دشمنانم سفرهای برای من میگسترانی، از من همچون مهمانی عزيز پذيرايی میكنی و جامم را لبريز میسازی.
6اطمينان دارم كه در طول عمر خود، نيكويی و رحمت تو، ای خداوند، همراه من خواهد بود و من تا ابد در خانۀ تو ساكن خواهم شد.