Psalms 18— PCB

¹(پس از رهايی از دست شائول، داود اين مزمور را سراييد.) ای خداوند، ای قوت من، تو را دوست دارم!

²خداوند، جان پناه من است. او صخرۀ من است و مرا نجات می‌بخشد. خدايم صخرۀ محكمی است كه به آن پناه می‌برم. او همچون سپر از من محافظت می‌كند، به من پناه می‌دهد و با قدرتش مرا می‌رهاند.

³او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستۀ پرستش هستی!

⁴مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا فرو گرفته بود.

⁵مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد.

⁶اما من در اين پريشانی بسوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانۀ مقدسش نالۀ مرا شنيد.

⁷آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد كوه‌ها مرتعش شد و به لرزه درآمد؛ زيرا خداوند به خشم آمده بود.

⁸دود از بينی او برآمد و شعله‌های سوزانندۀ آتش، از دهانش زبانه كشيد!

⁹او آسمان را شكافت و نزول كرد و زير پايش ابرهای سياه قرار داشت.

¹⁰بر فرشته‌ای سوار شد و بر بالهای باد پرواز نمود.

¹¹او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ پر آب، او را احاطه كردند.

¹²درخشندگی حضور او، ابرهای تيره را كنار زد و تگرگ و شعله‌های آتش پديد آورد.

¹³آنگاه خداوند، خدای متعال، از آسمان و از ميان تگرگ و شعله‌های آتش با صدای رعدآسا سخن گفت.

¹⁴او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت.

¹⁵آنگاه فرمان داد و آب دريا عقب رفت، دميد و خشكی پديد آمد.

¹⁶خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد.

¹⁷مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من بسی تواناتر بودند رهانيد.

¹⁸وقتی در سختی و پريشانی بودم، آنها بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد.

¹⁹او مرا به جای امنی برد و نجاتم داد زيرا مرا دوست می‌داشت.

²⁰خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است،

²¹زيرا از دستورات او اطاعت نموده‌ام و نسبت به خدای خود گناه نورزيده‌ام.

²²همۀ احكامش را بجا آورده‌ام و از فرمان او سرپيچی نكرده‌ام.

²³در نظر خداوند بی‌عيب بوده‌ام و خود را از گناه دور نگاه داشته‌ام.

²⁴خداوند به من پاداش داده است زيرا در نظر او پاک و درستكار بوده‌ام.

²⁵خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت می‌كنی.

²⁶اشخاص پاک را بركت می‌دهی و آدمهای فاسد را مجازات می‌كنی.

²⁷تو افتادگان را نجات می‌دهی اما متكبران را سرنگون می‌كنی.

²⁸خداوندا، تو چراغ مرا روشن نگهدار و تاريكی مرا به روشنايی تبديل كن.

²⁹با كمک تو بر صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعه‌های آنها را در هم خواهم كوبيد.

³⁰اعمال خداوند كامل و بی‌نقص است و وعده‌های او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه می‌برند مانند سپر محافظت می‌كند.

³¹كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرۀ نجات غير از خدای ما؟

³²خدا به من قوت می‌بخشد و در راه‌هايی كه می‌روم مرا حفظ می‌كند.

³³پاهايم را چون پاهای آهو می‌گرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم.

³⁴او دستهای مرا برای جنگ تقويت می‌كند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم.

³⁵خداوندا، تو با سپرت مرا نجات داده‌ای، با قدرتت مرا حفظ كرده‌ای و از لطف تو است كه به اين عظمت رسيده‌ام.

³⁶زمينِ زير پايم را وسيع ساخته‌ای تا نلغزم.

³⁷دشمنانم را تعقيب می‌كنم و به ايشان می‌رسم و تا آنها را از بين نبرم برنمی‌گردم.

³⁸آنها را چنان بر زمين می‌كوبم كه زير پايم بيافتند و بر نخيزند.

³⁹تو برای جنگيدن به من قوت بخشيده‌ای و دشمنانم را زير پای من انداخته‌ای.

⁴⁰تو آنها را وادار به عقب‌نشينی و فرار می‌نمايی و من آنها را نابود می‌كنم.

⁴¹فرياد برمی‌آورند ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک می‌خواهند، اما او نيز به داد ايشان نمی‌رسد.

⁴²من آنها را خرد كرده، بصورت غبار در می‌آورم و به دست باد می‌سپارم. آنها را مانند گل كوچه‌ها لگدمال می‌كنم.

⁴³تو مرا از چنگ قومی شورشگر نجات دادی و مرا رئيس قوم‌ها ساختی. مردمی كه قبلاً نمی‌شناختم، اكنون مرا خدمت می‌كنند.

⁴⁴بيگانه‌ها در حضور من سر تعظيم فرود می‌آورند و بمحض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا می‌كنند.

⁴⁵آنها روحيۀ خود را باخته‌اند و با ترس و لرز از قلعه‌های خود بيرون می‌آيند.

⁴⁶خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرۀ نجات من است!

⁴⁷او خدايی است كه انتقام مرا می‌گيرد، قومها را مغلوب من می‌گرداند،

⁴⁸و مرا از چنگ دشمنان می‌رهاند. خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی.

⁴⁹ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سرائيد.

⁵⁰خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدۀ خود داود می‌سازد و بر او و نسلش هميشه رحمت می‌فرمايد.