1ای خدا، از من محافظت فرما، زيرا كه به تو پناه آوردهام.
2به خداوند گفتم: «تو خداوند من هستی وجز تو هيچ چيز مرا خوشبخت نمیكند.»
3بزرگان واقعی دنيا كسانی هستند كه به تو ايمان دارند، و ايشان مايهٔ شادی من میباشند.
4آنان كه بدنبال خدايان ديگر میروند دچار دردهای زيادی خواهند شد. من برای اين خدايان قربانی نخواهم كرد و حتی نام آنها را بر زبان نخواهم آورد.
5ای خداوند، تو همه چيز من هستی! تو مال و ثروت من هستی! زندگی من در دستهای تو است.
6آنچه به من بخشيدهای، عالی است و من از آن لذت میبرم.
7خداوند را شكر میكنم كه مرا راهنمايی میكند و حتی شب هنگام نيز مرا تعليم میدهد.
8خداوند هميشه با من است! او در كنار من است و هيچ چيز نمیتواند مرا بلرزاند.
9پس من در امان خواهم ماند و قلب و وجودم از شادی لبريز خواهد شد؛
10زيرا تو مرا در چنگال مرگ رها نخواهی كرد و كسی را كه دوستش داری نخواهی گذاشت از بين برود.
11تو راه حيات را به من نشان خواهی داد. حضور تو مرا از شادی لبريز میكند و بودن در كنار تو به من لذتی جاودانی میبخشد.