Psalms 142— PCB

¹با صدای بلند نزد خداوند فرياد می‌زنم و درخواست كمک می‌نمايم.

²تمام شكايات خود را به حضور او می‌آورم و مشكلات خود را برای او بازگو می‌كنم.

³وقتی جانم به لب می‌رسد او به كمكم می‌شتابد و راهی پيش پايم می‌نهد. دشمنانم بر سر راه من دام می‌گذارند.

⁴به اطراف خود نگاه می‌كنم و می‌بينم كسی نيست كه مرا كمک كند. پناهی ندارم و كسی به فكر من نيست.

⁵ای خداوند، تنها نزد تو فرياد برمی‌آورم و از تو ياری می‌جويم. در اين دنيا، يگانه پناهگاه من تو هستی. تنها تو می‌توانی جانم را در امان بداری. در زندگی، تنها تو را آرزو دارم.

⁶فريادم را بشنو، زيرا بسيار درمانده هستم. مرا از دست دشمنانم برهان، زيرا آنها بسيار قويتر از من هستند.

⁷مرا از اين پريشانی و اسارت آزاد كن، تا تو را بسبب خوبيهايی كه برايم كرده‌ای در جمع نيكان ستايش كنم.