1ای خداوند، داود و سختيهای او را فراموش مكن. به ياد آور كه چگونه نزد تو قسم خورد و نذر كرد كه تا مكانی برای عبادتگاه دايمی تو پيدا نكند، درخانۀ خود راحت ننشيند و خواب به چشمانش راه ندهد و آرام نگيرد.
2
3
4
5
6در «بيتلحم» راجع به صندوق عهد تو شنيديم، و در صحرای «يعاريم» آن را يافتيم.
7گفتيم: «بياييد به حضور خداوند وارد شويم و در پيشگاه او عبادت كنيم.»
8ای خداوند، برخيز و همراه صندوق عهد خود كه نشانۀ قدرت توست به عبادتگاه خود بيا!
9باشد كه كاهنان تو جامۀ پاكی و راستی را در بر كنند و قوم تو با شادی سرود خوانند!
10ای خداوند، بخاطر بندهات داود، پادشاه برگزيدهات را ترک مكن.
11تو به داود وعده فرمودی كه هميشه يكی از فرزندانش وارث تخت و تاج او خواهد شد، و تو به وعدهات عمل خواهی كرد.
12و نيز به داود گفتی كه اگر فرزندانش از احكام تو اطاعت كنند، نسلاندرنسل سلطنت خواهند كرد.
13ای خداوند، تو اورشليم را برگزيدهای تا در آن ساكن شوی.
14تو فرمودی: «تا ابد در اينجا ساكن خواهم بود، زيرا اينچنين اراده نمودهام.
15آذوقۀ اين شهر را بركت خواهم داد و فقيرانش را با نان سير خواهم نمود.
16كاهنانش را در خدمتی كه میكنند بركت خواهم داد، و مردمش با شادی سرود خواهند خواند.
17در اينجا قدرت داود را خواهم افزود و چراغ خاندان او را روشن نگه خواهم داشت.
18دشمنان او را با رسوايی خواهم پوشاند، اما سلطنت او شكوهمند خواهد بود.»