1خداوند را ستايش كنيد، زيرا او نيكوست و رحمتش بیپايان.
2مردم اسرائيل بگويند: «رحمت خداوند بیپايان است.»
3كاهنان خدا بگويند: «رحمت خداوند بیپايان است.»
4مردم خداترس بگويند: «رحمت خداوند بیپايان است.»
5در زحمت بودم؛ از خداوند كمک خواستم؛ او به دادم رسيد و مرا رهانيد.
6خداوند با من است، پس نخواهم ترسيد. انسان چه میتواند به من بكند؟
7خداوند مددكار من است و من شكست دشمنانم را با چشمان خود خواهم ديد!
8به خداوند پناه بردن بهتر است از اميد بستن به انسان.
9آری، به خداوند پناه بردن حتی بهتر است از اميد بستن به اميران.
10اگر همۀ دشمنان مانند زنبور بر سر من بريزند و دور مرا بگيرند، به ياری خداوند تمام آنها را نابود خواهم كرد. آنها مثل خارها كه دوامی ندارند خواهند سوخت و فوری خاموش خواهند شد.
11
12
13دشمن بر من هجوم آورد تا نابودم كند، ولی خداوند مرا كمک نمود.
14خداوند قوت و سرود من است؛ او باعث نجات من شده است.
15فرياد پيروزی قوم خدا از خيمههايشان شنيده میشود كه میگويند: «دست توانای خداوند متعال اين پيروزی را نصيب ما ساخته است!
16آری، دست توانای خداوند متعال، ما را در جنگ پيروز ساخته است!»
17من نخواهم مرد، بلكه زنده خواهم ماند و كارهای خداوند را برای همه تعريف خواهم كرد.
18خداوند مرا بسختی تنبيه نموده، ولی نگذاشته است كه بميرم.
19دروازههای خانۀ خدا را باز كنيد تا وارد شوم و خداوند را پرستش كنم!
20اين دروازۀ خداوند است؛ فقط نيكوكاران میتوانند از آن وارد شوند.
21ای خداوند، تو را ستايش میكنم كه مرا اجابت فرموده، نجاتم دادی.
22همان سنگی را كه معماران نپسنديدند و دور انداختند، اينک مهمترين سنگ ساختمان شده است.
23اين كار خداست؛ چه كار شگفتانگيزی!
24امروز روز پيروزی خداوند است، بايد جشن گرفت و شادی كرد!
25خداوندا، تمنا میكنيم ما را نجات دهی و كامياب سازی!
26بركت باد بر آن كسی كه به نام خداوند میآيد! ما از خانۀ خداوند، تو را بركت میدهيم.
27خداوند، همان خدايی است كه ما را منور ساخته است. شاخهها را بدست گيريد و جشن را آغاز كنيد و بسوی قربانگاه خانۀ خدا پيش برويد.
28تو خدای من هستی، تو را سپاس میگويم و بزرگی تو را ستايش میكنم.
29خداوند را ستايش كنيد، زيرا او نيكوست و رحمتش بیپايان.