1آيا ندای حكمت را نمیشنويد؟
2حكمت دم دروازههای شهر و سر چهار راهها و جلو در هر خانهای ايستاده، میگويد:
3
4«ای انسانهای جاهل و نادان به ندای من گوش دهيد و زيركی و فهم كسب كنيد.
5
6به من گوش دهيد، زيرا سخنان من گرانبهاست. من حقيقت و راستی را بيان میكنم و از ناراستی نفرت دارم.
7
8سخنان من بر حق است و كسی را گمراه نمیكند.
9حرفهای من برای كسی كه گوش شنوا داشته باشد واضح و روشن است.
10تعليمی كه من میدهم از طلا و نقره گرانبهاتر است.
11ارزش من از ياقوت بيشتر است و هيچچيز را نمیتوان با من مقايسه كرد.
12من حكمتم و از زيركی و دانايی و بصيرت برخوردار میباشم.
13اگر كسی خداترس باشد، از بدی نفرت خواهد داشت. من از غرور و تكبر، رفتار و گفتار نادرست متنفرم.
14«من هدايت میكنم و فهم و بصيرت میبخشم. به نيروی من پادشاهان سلطنت میكنند و قضات به عدل و انصاف قضاوت مینمايند.
15
16تمام رهبران و بزرگان جهان به كمک من حكمرانی میكنند.
17من كسانی را كه مرا دوست دارند، دوست دارم. آنانی كه در جستجوی من باشند مرا خواهند يافت.
18ثروت و حرمت، اموال و موفقيت در اختيار من است.
19بخششهای من از طلای ناب و نقرۀ خالص بهتر است.
20راههای من عدل و حق است.
21ثروت حقيقی از آن كسانی است كه مرا دوست دارند، زيرا من خزانههای ايشان را پر میسازم.
22«خداوند در ابتدا، قبل از آفرينش عالم هستی، مرا با خود داشت.
23از ازل، پيش از به وجود آمدن جهان من به وجود آمدم.
24قبل از پيدايش اقيانوسها و چشمههای پر آب،
25قبل از آنكه كوهها و تپهها به وجود آيند،
26قبل از آنكه خدا زمين و صحراها و حتی خاک را بيافريند من به وجود آمدم.
27«وقتی خدا آسمان را استوار ساخت و افق را بر سطح آبها كشيد من آنجا بود.
28وقتی ابرها را در آسمان گسترانيد و چشمهها را از اعماق جاری نمود،
29وقتی حدود درياها را تعيين كرد تا آبها از آن تجاوز نكنند و وقتی اساس زمين را بنياد نهاد،
30من نزد او معمار بودم. موجب شادی هميشگی او بودم و در حضورش شادی میكردم.
31دنيا و انسانهايی كه او آفريده بود مايۀ خوشی من بودند.
32پس ای جوانان به من گوش دهيد، زيرا همۀ كسانی كه از دستورات من پيروی میكنند سعادتمندند.
33«به نصيحت من گوش كنيد؛ عاقل باشيد و نصيحت مرا رد نكنيد.
34خوشابحال كسی كه به من گوش دهد و هر روز جلو در خانۀ من انتظار مرا بكشد،
35زيرا هر كه مرا بيابد حيات را يافته و خداوند را خشنود ساخته است؛
36اما كسی كه مرا از دست بدهد به جانش لطمه میزند، آنانی كه از من متنفر باشند مرگ را دوست دارند.»