Philippians 4— PCB

¹ای برادران عزيز، من شما را بسيار دوست می‌دارم و مشتاقانه در انتظار ديدار شما هستم، چون شما شادی من و پاداش زحماتم هستيد. ای عزيزان من، به خداوند وفادار بمانيد.

²در ضمن از آن دو بانوی گرامی، «افوديه» و «سينتيخی» التماس می‌كنم كه به كمک خداوند، مجادله و اختلاف نظر را كنار بگذارند و با يكديگر صلح كنند.

³از تو، دوست و همكار صميمی خود نيز استدعا می‌كنم كه به اين دو بانو در حل اختلافشان كمک كنی، زيرا ايشان زمانی دوش به دوش من خدمت كرده‌اند تا پيغام انجيل را اعلام نماييم. ايشان با «كلمنت» و ساير همقطاران من نيز كه نامهايشان در دفتر حيات نوشته شده است، همكاری كرده‌اند.

⁴در خداوند دائماً شاد باشيد، و باز می‌گويم شاد باشيد!

⁵در هر كاری ازخودگذشتگی نشان بدهيد و ملاحظۀ ديگران را بكنيد. بخاطر داشته باشيد كه خداوند بزودی باز می‌گردد.

⁶برای هيچ چيز غصه نخوريد؛ درعوض برای همه چيز دعا كنيد و هر چه لازم داريد به خداوند بگوييد و فراموش نكنيد كه برای جواب دعاها، از او تشكر نماييد.

⁷اگر چنين كنيد، از آرامش خدا بهره‌مند خواهيد شد، آرامشی كه فكر انسان قادر به درک آن نيست. اين آرامش الهی به فكر و دل شما كه به عيسی مسيح ايمان آورده‌ايد، راحتی و آسايش خواهد بخشيد.

⁸برادران عزيز، در خاتمه بگذاريد اين را نيز بگويم: فكرتان را بر روی هر چه راست و خوب و درست است، ثابت نگاه داريد. در بارۀ چيزهايی فكر كنيد كه پاک و زيباست. در صفات خوب و پسنديدۀ ديگران تأمل كنيد. در بارۀ چيزهايی فكر كنيد كه می‌توانيد خدا را برای آنها شكر كنيد و به وجود آنها خوش باشيد.

⁹هر چه از من ديديد و آموختيد، در زندگی‌تان بكار گيريد تا خدای آرامش با شما باشد.

¹⁰چقدر از خدا سپاسگزارم و او را ستايش می‌كنم كه بار ديگر به كمک من شتافتيد. می‌دانم كه هميشه در اين فكر بوده‌ايد، اما فرصت انجامش را نمی‌يافتيد.

¹¹البته منظورم اين نيست كه در احتياج بودم، زيرا آموخته‌ام كه به آنچه دارم، راضی و قانع باشم.

¹²می‌دانم كه در تنگدستی و دولتمندی، چگونه زندگی كنم. رمز قناعت را در هر شرايطی آموخته‌ام، چه سير باشم چه گرسنه، چه زياد داشته باشم و چه اندک.

¹³هر چه خدا از من بخواهد، با كمک مسيح می‌توانم انجام دهم، زيرا مسيح قدرت انجام آن را به من می‌بخشد.

¹⁴با تمام اينها، چه خوب كرديد كه در مشكلاتم به كمكم شتافتيد.

¹⁵شما مسيحيان «فيليپی» بخوبی آگاهيد كه وقتی برای نخستين بار پيغام انجيل را به شما اعلام نمودم، و سپس از «مقدونيه» روانه شدم، فقط شما در امر دادن و گرفتن با من همكاری كرديد؛ هيچ كليسای ديگری در اين امر پيشقدم نشد.

¹⁶حتی زمانی كه در «تسالونيكی» بودم، دو بار مبلغی برای رفع احتياجاتم فرستاديد.

¹⁷البته از هدايای شما سپاسگزارم، ولی آنچه بيشتر مرا شاد می‌سازد، اينست كه بخاطر اين نيكوكاری‌تان، پاداش خوبی خواهيد يافت.

¹⁸در حال حاضر، همه چيز دارم كه حتی بيش از نيازم است؛ و غرق هدايايی هستم كه بدست «اپافروديتوس» فرستاديد، هدايايی كه همچون قربانی خوشبو، خدا را خشنود می‌سازد.

¹⁹خدا نيز به سبب جانبازی عيسی مسيح، تمام احتياجات شما را با ثروت شكوهمند خود، رفع خواهد نمود.

²⁰از حال تا ابد، پدر ما خدا را جلال باد، آمين.

²¹به تمام مسيحيان آنجا سلام برسانيد. برادرانی كه با من هستند، سلام می‌رسانند.

²²همۀ مسيحيان اينجا، بخصوص مسيحيانی كه از دربار امپراطور هستند، سلام می‌رسانند.

²³فيض خداوند ما عيسی مسيح با روح شما باد.