1خداوند به موسی و هارون فرمود
2كه اين قوانين را به قوم اسرائيل بدهند: يک گاو سرخ بیعيب كه هرگز يوغ برگردنش گذاشته نشده باشد بياوريد و آن را به العازار كاهن بدهيد تا وی آن را از اردوگاه بيرون ببرد و يک نفر در حضور او سر آن را ببرد.
3
4العازار كمی از خون گاو را گرفته با انگشت هفت بار آن را بطرف جلو خيمۀ عبادت بپاشد.
5بعد در حضور او لاشۀ گاو با پوست و گوشت و خون و سرگين آن سوزانده شود.
6العازار چوب سرو و شاخههای زوفا و نخ قرمز گرفته، آنها را به داخل اين تودۀ مشتعل بيندازد.
7پس از آن بايد لباسهايش را شسته، غسل كند و سپس به اردوگاه بازگردد، ولی تا عصر، شرعاً نجس خواهد بود.
8كسی كه گاو را سوزانده بايد لباسهايش را شسته، غسل كند. او نيز تا عصر نجس خواهد بود.
9بعد يک نفر كه شرعاً نجس نباشد خاكستر گاو را جمع كند و خارج از اردوگاه در محلی پاک بگذارد تا قوم اسرائيل از آن برای تهيۀ آب طهارت كه جهت رفع گناه است، استفاده كنند.
10همچنين كسی كه خاكستر گاو را جمع میكند بايد لباسهايش را بشويد. او نيز تا عصر نجس خواهد بود. اين قانونی است هميشگی برای قوم اسرائيل و غريبی كه در ميان ايشان ساكن است.
11هركس با جنازهای تماس پيدا كند تا هفت روز نجس خواهد بود.
12او بايد روز سوم و هفتم خودش را با آن آب، طاهر سازد، آنوقت پاک خواهد شد. ولی اگر در روز سوم و هفتم اين كار را نكند، نجس خواهد بود.
13كسی كه با جنازهای تماس پيدا كند، ولی خودش را با آن آب طاهرنسازد، نجس باقی خواهد ماند، زيرا آب طهارت به روی او پاشيده نشده است. چنين شخصی بايد از ميان قوم اسرائيل رانده شود، زيرا عبادتگاه خداوند را نجس كرده است.
14وقتی شخصی در خيمهای میميرد، اين مقررات بايد رعايت گردد: ساكنان آن خيمه و هر كه وارد آن شود، تا هفت روز نجس خواهند بود.
15تمام ظروفِ بدون سرپوش واقع در آن خيمه نيز نجس خواهد بود.
16هر كسی كه در صحرا با نعش شخصی كه درجنگ كشته شده و يا به هر طريق ديگری مردهباشد تماس پيدا كند، و يا حتی دست به استخوان يا قبری بزند، تا هفت روز نجس خواهد بود.
17برای اينكه شخص نجس طاهر شود، بايد خاكستر گاو سرخ را كه برای رفع گناه، قربانی شده است در ظرفی ريخته روی آن، آب روان بريزد.
18بعد، شخصی كه نجس نباشد شاخههای زوفا را گرفته، در آن آب فرو ببرد و با آن، آب را روی خيمه و روی تمام ظروفی كه در خيمه است و روی هر كسی كه در خيمه بوده و يا به استخوان انسان، نعش يا قبری دست زده، بپاشد.
19آب طهارت بايستی درروز سوم و هفتم روی شخص نجس پاشيده شود. در روز هفتم شخص نجس بايد لباسهايش را بشويد و با آب غسل كند. او عصر همان روز از نجاست پاک خواهد بود.
20اما كسی كه نجس شود، ولی خود را طاهر نسازد، نجس باقی خواهد ماند؛ زيرا آب طهارت به روی او پاشيده نشده است. چنين شخصی بايد از ميان قوم اسرائيل رانده شود، زيرا عبادتگاه خداوند را نجس كرده است.
21اين قانون دايمی است. كسی كه آب طهارت را میپاشد بايد بعد، لباسهای خود را بشويد. هر كه به آن آب دست بزند تا غروب نجس خواهد بود،
22و هر شیای كه دست شخص نجس به آن بخورد و نيز هر كه آن شی را لمس كند تا عصر نجس خواهد بود.