1خداوند به موسی فرمود كه اين دستورات را به قوم اسرائيل بدهد تا وقتی كه آنها وارد سرزمين موعود میشوند آنها را رعايت كنند:
2
3هرگاه بخواهند قربانی سوختنی، يا هر نوع قربانی ديگری كه بر آتش تقديم میشود و مورد پسند خداوند است، تقديم كنند، قربانی آنها بايد گوسفند، بز، گاو يا قوچ باشد. هر يک از قربانیها، خواه قربانی سوختنی باشد خواه قربانی نذر، خواه قربانی داوطلبانه باشد، خواه قربانی ويژۀ يكی از اعياد، در هر صورت بايد با هديۀ آردی همراه باشد. اگر برهای قربانی میشود، بايد همراه آن يک كيلوگرم آرد مرغوب مخلوط با يک ليتر روغن بعنوان هديۀ آردی و نيز يک ليتر شراب بعنوان هديهٔ نوشيدنی تقديم شود.
4
5
6اگر قربانی يک قوچ باشد، بايد همراه آن دو كيلوگرم آرد مرغوب مخلوط با يک و نيم ليتر روغن، بعنوان هديهٔ آردی
7و نيز يک و نيم ليتر شراب بعنوان هديهٔ نوشيدنی تقديم شود. اين قربانی مورد پسند خداوند است.
8اگر قربانی يک گاو جوان است هديۀ آردی همراه آن بايد شامل سه كيلوگرم آرد مرغوب مخلوط با دو ليتر روغن
9
10و هديهٔ نوشيدنی آن، دو ليتر شراب باشد. اين قربانی كه بر آتش به خداوند تقديم می شود، موردپسند او میباشد.
11اينها دستوراتی هستند در مورد اينكه چه چيزهايی بايد همراه هر يک از قربانیهای گاو، قوچ، بره يا بزغاله تقديم شوند.
12
13تمام كسانی كه میخواهند قربانیای كه موردپسند خداوند است، بر آتش تقديم كنند، خواه اسرائيلی باشند و خواه غريبانی كه در ميان بنیاسرائيل ساكنند، بايد اين دستورات را رعايت كنند.
14
15چون قانون برای همه يكسان است، چه اسرائيلی و چه غريب. اين قانون نسل اندر نسل به قوت خود باقی خواهد بود، زيرا همه در نظر خداوند برابرند. برای همه يک قانون وجود دارد.
16
17خداوند به موسی فرمود: «به قوم اسرائيل بگو وقتی به سرزمينی كه میخواهم به ايشان بدهم برسند،
18
19هر وقت از محصول زمين بخورند بايد قسمتی از آن را بعنوان هديهٔ مخصوص به خداوند تقديم نمايند.
20وقتی نان میپزند بايد اولين قرص نان را كه از اولين حصاد ساليانه بدست میآيد بعنوان هديۀ مخصوص، به خداوند تقديم نمايند.
21اين هديهای است ساليانه از خرمنگاه شما و حتماً بايستی نسل اندر نسل بجا آورده شود.
22«اگر شما يا نسلهای آيندۀ شما ندانسته، در انجام اين دستوراتی كه خداوند بوسيلهٔ موسی طی ساليان به شما داده است كوتاهی كنيد،
23
24وقتی كه به اشتباه خود پیبرديد، بايد يک گاو جوان برای قربانی سوختنی هديه نماييد. اين قربانی مورد پسند خداوند است و بايد طبق معمول با هديهٔ آردی و هديۀ نوشيدنی و نيز يک بز نر برای قربانی گناه تقديم گردد.
25كاهن برای تمام قوم اسرائيل كفاره نمايد و ايشان بخشيده خواهند شد، زيرا ندانسته مرتكب اشتباه شدهاند و برای اين عمل خود، به حضور خداوند قربانی سوختنی و نيز قربانی گناه تقديم نمودهاند.
26تمام بنیاسرائيل و غريبانی كه در ميان ايشان ساكنند، آمرزيده میشوند، زيرا اين اشتباه متوجه تمام جماعت میباشد.
27«اگر اين اشتباه را فقط يک نفر مرتكب شود، در آنصورت بايد يک بز مادۀ يک ساله را بعنوان قربانی گناه تقديم نمايد
28و كاهن در حضور خداوند برايش كفاره كند و او بخشيده خواهد شد.
29اين قانون شامل حال غريبانی كه درميان شما ساكنند نيز میشود.
30«ولی كسی كه دانسته مرتكب چنين اشتباهی شود، خواه اسرائيلی باشد، خواه غريب، نسبت به خداوند، گناه كرده است و بايد كشته شود،
31زيرا او فرمان خداوند را خوار شمرده و از حكم او سرپيچی كرده است. او مسئول عقوبت گناه خود خواهد بود.»
32يک روز كه قوم اسرائيل در بيابان بودند، يكی از آنها به هنگام جمعآوری هيزم در روز سبت، غافلگير شد.
33پس او را گرفته، پيش موسی و هارون و ساير رهبران بردند.
34ايشان اورا به زندان انداختند، زيرا روشن نبود كه در اين مورد چه بايد كرد.
35خداوند به موسی فرمود: «اين شخص بايد كشته شود. تمام قوم اسرائيل او را در خارج از اردوگاه سنگسار كنند تا بميرد.»
36پس او را از اردوگاه بيرون برده، همانطور كه خداوند امر فرموده بود وی را كشتند.
37خداوند به موسی فرمود: «به قوم اسرائيل بگو كه برای حاشيهٔ لباسهای خود منگولههايی درست كنند. اين حكمی است كه بايد نسل اندر نسل رعايت شود. منگولهها را با نخ آبی به حاشيۀ لباس خود وصل نمايند.
38
39هدف از اين قانون آنست كه هر وقت منگولهها را ببينيد، احكام خداوند را به ياد آورده، از آنها اطاعت كنيد كه در اينصورت از من روگردان نخواهيد شد و خواستههای دل خود را بجا نخواهيد آورد.
40اين قانون به شما يادآوری خواهد كرد كه برای خدای خود مقدس باشيد،
41زيرا من خداوند، خدای شما هستم كه شما را از مصر بيرون آوردم. آری، من خداوند، خدای شما هستم.»