Numbers 10— PCB

¹خداوند به موسی فرمود: «دو شيپور از نقره درست كن و آنها را برای جمع كردن قوم اسرائيل و نيزبرای كوچ دادن اردو بكارببر.

²

³هر وقت هر دو شيپور نواخته شوند، قوم بدانند كه بايد دم در ورودی خيمۀ عبادت جمع شود.

⁴ولی اگر يک شيپور نواخته شود، آنگاه فقط سران قبايل اسرائيل پيش تو بيايند.

⁵«شيپورها بايد با صداهای مختلف نواخته شوند تا قوم اسرائيل بتواند علامت جمع شدن را از علامت كوچ كردن تشخيص دهد. وقتی شيپور كوچ نواخته شود، قبيله‌هايی كه در سمت شرقی خيمۀ عبادت چادر زده‌اند بايد اول حركت كنند. بار دوم كه شيپور نواخته شود، قبيله‌های سمت جنوب راه بيفتند.

⁶

⁷

⁸فقط كاهنان مجازند شيپور بنوازند. اين يک حكم دايمی است كه بايد نسل‌اندرنسل آن را بجا آورند.

⁹«وقتی در سرزمين موعود، دشمن به شما حمله كند و شما در دفاع از خود با آنها وارد جنگ شويد، آنوقت با نواختن شيپورها، من به داد شما می‌رسم و شما را از چنگ دشمنانتان نجات می‌دهم.

¹⁰در روزهای شاد خود نيز اين شيپورها را بنوازيد، يعنی در موقع برگزاری عيدها و اول هر ماه كه قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های سلامتی تقديم می‌كنيد و من شما را به ياد خواهم آورد. من خداوند، خدای شما هستم.»

¹¹در روز بيستم ماه دوم از سال دوم، بعد از بيرون آمدن بنی‌اسرائيل از مصر، ابر از بالای خيمهٔ عبادت حركت نمود.

¹²پس، قوم اسرائيل از صحرای سينا كوچ كرده، بدنبال ابر به راه افتادند تا اينكه ابر در صحرای فاران از حركت باز ايستاد.

¹³پس از آنكه موسی دستورات خداوند را در مورد كوچ قوم دريافت كرد اين نخستين سفر ايشان بود.

¹⁴قبيلۀ يهودا زير پرچم بخش خود به رهبری نحشون پسر عميناداب، پيشاپيش قوم اسرائيل حركت می‌كرد.

¹⁵پشت سر آن، قبيلۀ يساكار به رهبری نتنائيل پسر صوغر در حركت بود

¹⁶و بعد از آن قبيلۀ زبولون به رهبری الياب پسر حيلون.

¹⁷مردان بنی‌جرشون و بنی‌مراری از قبيلۀ لاوی، خيمۀ عبادت را كه جمع شده بود بر دوش گذاشتند و بدنبال قبيلۀ زبولون به راه افتادند.

¹⁸پشت سر آنها، قبيلۀ رئوبين زير پرچم بخش خود به رهبری اليصور پسر شديئور حركت می‌كرد.

¹⁹در صف بعد، قبيلۀ شمعون به رهبری شلومی‌ئيل پسر صوريشدای

²⁰و پس از آن، قبيلۀ جاد به رهبری الياساف پسر دعوئيل قرار داشت.

²¹بدنبال آنها بنی‌قهات كه اسباب و لوازم قدس را حمل می‌كردند در حركت بودند. (برپا سازی خيمۀ عبادت در جايگاه جديد می‌بايستی پيش از رسيدن بنی‌قهات پايان يافته باشد.)

²²در صف بعدی، قبيلۀ افرايم بود كه زير پرچم بخش خود به رهبری اليشمع پسر عميهود حركت می‌كرد.

²³قبيلۀ منسی به رهبری جملی‌ئيل پسر فدهصور

²⁴و قبيلۀ بنيامين به رهبری ابيدان پسر جدعونی پشت سر آنها بودند.

²⁵آخر از همه، قبايل بخش دان زير پرچم خود حركت می‌كردند. قبيلۀ دان به رهبری اخيعزر پسر عميشدای،

²⁶قبيلۀ اشير به رهبری فجعی‌ئيل پسر عكران،

²⁷و قبيلۀ نفتالی به رهبری اخيرع پسر عينان به ترتيب در حركت بودند.

²⁸اين بود ترتيب حركت قبيله‌های اسرائيل در هنگام كوچ كردن.

²⁹روزی موسی به برادر زنش حوباب پسر رعوئيل مديانی گفت: «ما عازم سرزمينی هستيم كه خداوند وعدۀ آن را به ما داده است. تو هم همراه ما بيا. در حق تو نيكی خواهيم كرد، زيرا خداوند وعده‌های عالی به قوم اسرائيل داده است.»

³⁰ولی برادر زنش جواب داد: «نه، من بايد به سرزمين خود و نزد خويشانم برگردم.»

³¹موسی اصرار نموده، گفت: «پيش ما بمان، چون تو اين بيابان را خوب می‌شناسی و راهنمای خوبی برای ما خواهی بود.

³²اگر با ما بيايی، در تمام بركاتی كه خداوند به ما می‌دهد شريک خواهی بود.»

³³پس از ترک كوه سينا، مدت سه روز به سفر ادامه دادند در حاليكه صندوق عهد پيشاپيش قبايل اسرائيل در حركت بود تا مكانی برای توقف آنها انتخاب كند.

³⁴هنگام روز بود كه اردوگاه را ترک كردند و سفر خود را درپی حركت ابر آغاز نمودند.

³⁵هرگاه صندوق عهد به حركت در می‌آمد موسی ندا سر می‌داد: «برخيز ای خداوند تا دشمنانت پراكنده شوند و خصمانت از حضورت بگريزند.»

³⁶و هرگاه صندوق عهد متوقف می‌شد، موسی می‌گفت: «ای خداوند نزد هزاران هزار اسرائيلی بازگرد.»