Leviticus 7— PCB

¹مقررات قربانی جبران كه قربانی بسيار مقدسی است، از اين قرار می‌باشد:

²حيوان قربانی بايد در مكانی كه قربانی سوختنی را سر می‌برند، ذبح شود و خونش بر چهار طرف قربانگاه پاشيده شود.

³كاهن تمام پيه آن را كه شامل دنبه و پيه داخل شكم،

⁴و نيز قلوه‌ها و چربی روی آنها، و سفيدی روی جگر می‌شود روی قربانگاه بگذارد.

⁵سپس، او همۀ آنها را بعنوان قربانی جبران بر آتش قربانگاه برای خداوند بسوزاند.

⁶پسران كاهنان می‌توانند از اين گوشت بخورند. اين گوشت بايد در جای مقدسی خورده شود. اين قربانی، بسيار مقدس است.

⁷قانونی كه بايد در مورد قربانی گناه و قربانی جبران رعايت شود اين است: گوشت قربانی به كاهنی تعلق دارد كه مراسم كفاره را اجرا می‌كند.

⁸(در ضمن پوست قربانی سوختنی نيز به آن كاهن تعلق دارد.)

⁹هر هديۀ آردی كه در تنور يا در تابه يا روی ساج پخته می‌شود به كاهنی تعلق خواهد گرفت كه آن را به خداوند تقديم می‌كند.

¹⁰تمام هدايای آردی ديگر، خواه مخلوط با روغن زيتون و خواه خشک، بطور مساوی به پسران هارون تعلق دارد.

¹¹مقررات قربانی سلامتی كه به خداوند تقديم می‌شود از اين قرار است:

¹²اگر قربانی به منظور شكرگزاری باشد، همراه آن بايد اين نانهای بدون خميرمايه نيز تقديم شود قرصهای نان كه با روغن زيتون مخلوط شده باشد، نانهای نازک كه روغن مالی شده باشد، نانهايی كه از مخلوط آرد مرغوب و روغن زيتون تهيه شده باشد.

¹³در ضمن همراه قربانی بايد قرصهای نان خميرمايه‌دار نيز تقديم شود.

¹⁴از هر نوع نان بايد يک قسمت بعنوان هديۀ مخصوص به خداوند تقديم شود تا به كاهنی تعلق گيرد كه خون حيوان قربانی را روی قربانگاه می‌پاشد.

¹⁵گوشت حيوان قربانی سلامتی بايد در روزی كه بعنوان هديه شكرگزاری تقديم می‌گردد، خورده شود و چيزی از آن برای روز بعد باقی نماند.

¹⁶اگر قربانی، داوطلبانه يا نذری باشد، گوشت قربانی در روزی كه آن را تقديم می‌كنند، خورده شود. اگر از گوشت قربانی چيزی باقی بماند می‌توان آن را روز بعد نيز خورد.

¹⁷ولی هر چه تا روز سوم باقی بماند، بايد سوزاند. اگر در روز سوم چيزی از گوشت قربانی خورده شود، خداوند آن قربانی را قبول نخواهد كرد و به حساب نخواهد آورد زيرا آن گوشت نجس شده است. كسی هم كه آن را بخورد مجرم می‌باشد.

¹⁸

¹⁹گوشتی را كه به چيزی نجس خورده است نبايد خورد، بلكه بايد آن را سوزاند. گوشت قربانی را فقط كسانی می‌توانند بخورند كه طاهر هستند.

²⁰هر كه طاهر نباشد و گوشت قربانی سلامتی را بخورد بايد از ميان قوم خدا طرد شود زيرا اين قربانی، مقدس است.

²¹هر كس به چيزی نجس دست بزند، خواه نجاست انسان باشد، خواه حيوان نجس و ياهر چيز نجس ديگر، و بعد از گوشت قربانی سلامتی بخورد، بايد از ميان قوم خدا طرد شود زيرا اين قربانی، مقدس است.

²²خداوند به موسی فرمود كه اين دستورات را به قوم اسرائيل بدهد: هرگز پيه گاو و گوسفند و بز را نخوريد.

²³

²⁴پيه حيوانی كه مرده يا توسط جانوری دريده شده باشد هرگز خورده نشود بلكه از آن برای كارهای ديگر استفاده شود.

²⁵هر كس پيه حيوانی را كه بر آتش به خداوند تقديم می‌شود بخورد بايد از ميان قوم طرد شود.

²⁶هرگز خون نخوريد، نه خون پرنده و نه خون حيوان چهارپا. هركس، در هرجا، خون بخورد، بايد از ميان قوم خدا طرد شود.

²⁷

²⁸خداوند به موسی فرمود كه اين دستورات را به قوم اسرائيل بدهد: هركس بخواهد قربانی سلامتی به خداوند تقديم كند بايد با دست خود آن قربانی را كه بر آتش به خداوند تقديم می‌شود، بياورد. پيه و سينه را جلو قربانگاه تقديم كند و سينۀ قربانی را بعنوان هديۀ مخصوص، در حضور خداوند تكان دهد.

²⁹

³⁰

³¹كاهن پيه را بر قربانگاه بسوزاند، ولی سينۀ قربانی متعلق به هارون و پسرانش باشد.

³²ران راست قربانی، بعنوان هديۀ مخصوص، به كاهنی داده شود كه خون و پيه قربانی را تقديم می‌كند؛

³³

³⁴زيرا خداوند سينه و ران قربانی سلامتی را از قوم اسرائيل گرفته و آنها را بعنوان هديهٔ مخصوص به كاهنان داده است و هميشه به ايشان تعلق خواهد داشت.

³⁵(اين قسمت از هدايايی كه بر آتش به خداوند تقديم می‌شود در روز انتصاب هارون و پسرانش به خدمت خداوند، به ايشان داده شد.

³⁶در روزی كه ايشان مسح شدند، خداوند دستور داد كه قوم اسرائيل اين قسمت را به ايشان بدهند. اين، قانونی برای تمام نسلهای ايشان می‌باشد.)

³⁷اينها مقرراتی بود درمورد قربانی سوختنی، هديۀ آردی، قربانی گناه، قربانی جبران، قربانی تقديس و قربانی سلامتی كه خداوند در بيابان، در كوه سينا به موسی داد تا قوم اسرائيل بدانند چگونه قربانی‌های خود را به خداوند تقديم كنند.