Leviticus 4— PCB

¹خداوند به موسی فرمود تا

²به قوم اسرائيل بگويد كه هر كه سهواً مرتكب گناهی شود و يكی از قوانين خداوند را زير پا گذارد، بايد طبق اين مقررات عمل كند:

³اگر خطا از كاهن اعظم سر زده باشد و بدين ترتيب قوم را نيز گناهكار ساخته باشد، برای گناه خود بايد گوساله‌های سالم و بی‌عيب به خداوند تقديم كند.

⁴گوساله را دم در خيمۀ عبادت بياورد، دستش را روی سر آن بگذارد و همانجا در حضور خداوند سرش را ببرد.

⁵كاهن اعظم مقداری از خون گوساله رابه داخل خيمۀ عبادت ببرد،

⁶انگشت خود را در خون فرو برد و در حضور خداوند آن را هفت بار جلو پردهٔ قدس‌الاقداس بپاشد.

⁷سپس در حضور خداوند قدری از خون را روی شاخهای قربانگاه بخور كه داخل خيمه است، بمالد. باقيماندهٔ خون را به پای قربانگاه قربانی سوختنی كه نزديک در خيمۀ عبادت است، بريزد.

⁸آنگاه تمام پيه داخل شكم،

⁹قلوه‌ها و چربی روی آنها، و سفيدی روی جگر را بردارد،

¹⁰و آنها را روی قربانگاه قربانی سوختنی بسوزاند، درست همانطور كه پيه گاو قربانی سلامتی را می‌سوزاند.

¹¹اما باقيماندۀ گوساله، يعنی پوست، گوشت، كله، پاچه، دل و روده و سرگين را به مكان طاهری ببرد كه در خارج از اردوگاه برای ريختن خاكستر قربانگاه مقرر شده است و در آنجا آنها را روی هيزم بسوزاند.

¹²

¹³اگر تمام قوم اسرائيل سهواً مرتكب گناهی شوند و يكی از قوانين خداوند را زير پا بگذارند، هر چند اين كار را ندانسته انجام داده باشند، مقصر محسوب می‌شوند.

¹⁴وقتی آنها به گناه خود پی‌بردند، بايد گوساله‌ای برای كفارۀ گناه خود قربانی كنند. گوساله را به خيمۀ عبادت بياورند

¹⁵و در آنجا بزرگان قوم در حضور خداوند دستهای خود را روی سر حيوان بگذارند و آن را ذبح كنند.

¹⁶آنگاه كاهن اعظم مقداری از خون گوساله را به داخل خيمهٔ عبادت بياورد

¹⁷و انگشت خود را در خون فرو برد و در حضور خداوند آن را هفت بار جلو پردهٔ قدس‌الاقداس بپاشد.

¹⁸بعد در حضور خداوند قدری از خون را بر شاخهای قربانگاه بخور كه در خيمۀ عبادت است، بمالد و باقی ماندۀ خون را به پای قربانگاه قربانی سوختنی كه نزديک در خيمه است، بريزد.

¹⁹تمام پيه بايد روی قربانگاه سوزانده شود.

²⁰كاهن اعظم بايد از همان روش قربانی گناه پيروی كند. به اين طريق برای قوم خدا كفاره خواهد كرد و خطای آنان بخشيده خواهد شد.

²¹او گوسالۀ قربانی شده را از اردوگاه بيرون ببرد و بسوزاند، همانطور كه گوسالۀ قربانی گناه خود را می‌سوزاند. اين قربانی گناه تمام قوم اسرائيل است.

²²اگر يكی از رهبران سهواً مرتكب گناهی شود و يكی از قوانين خداوند، خدای خود را زير پا گذارد، مقصر محسوب می‌شود.

²³وقتی او به گناهش پی‌برد، بايد يک بز نر سالم و بی‌عيب تقديم كند.

²⁴دست خود را روی سر بز بگذارد و در جايی كه قربانی‌های سوختنی را سر می‌برند آن را ذبح كند و به خداوند تقديم نمايد. اين، قربانی گناه اوست.

²⁵بعد كاهن قدری از خون قربانی گناه را بگيرد و با انگشت خود روی شاخهای قربانگاه قربانی سوختنی بمالد و بقيۀ خون را به پای قربانگاه بريزد.

²⁶تمام پيه بايد مثل پيه قربانی سلامتی، روی قربانگاه سوزانده شود. به اين ترتيب كاهن برای گناه رهبر كفاره خواهد كرد و او بخشيده خواهد شد.

²⁷اگر يک فرد عادی سهواً مرتكب گناهی شود و يكی از قوانين خداوند را زير پا گذارد، مقصر محسوب می‌شود.

²⁸وقتی او به گناه خود پی‌برد، بايد يک بز مادهٔ سالم و بی‌عيب بياورد تا آن را برای گناهش قربانی كند.

²⁹بز را به مكانی بياورد كه قربانی‌های سوختنی را سر می‌برند. در آنجا دست خود را روی سر حيوان بگذارد و آن را ذبح كند.

³⁰كاهن با انگشت خود قدری از خون را روی شاخهای قربانگاه قربانی سوختنی بمالد و بقيهٔ خون را به پای قربانگاه بريزد.

³¹تمام پيه بايد مثل پيه قربانی سلامتی، روی قربانگاه سوزانده شود و اين مورد پسند خداوند خواهد بود. به اين ترتيب كاهن گناه آن شخص را كفاره خواهد كرد و او بخشيده خواهد شد.

³²اگر آن شخص بخواهد برای كفارۀ گناهش بره قربانی كند، بايد آن بره، ماده و بی‌عيب باشد.

³³او بايد دست خود را روی سر بره بگذارد و آن را در مكانی كه قربانی‌های سوختنی را سر می‌برند، بعنوان قربانی گناه ذبح كند.

³⁴كاهن با انگشت خود قدری از خون را بر شاخهای قربانگاه قربانی سوختنی بمالد و بقيۀ خون را به پای قربانگاه بريزد.

³⁵پيه آن مثل پيه برۀ قربانی سلامتی روی قربانگاه سوزانده شود. كاهن آن را مانند قربانی‌هايی كه بر آتش به خداوند تقديم می‌شود، بسوزاند. به اين ترتيب كاهن گناه آن شخص را كفاره خواهد كرد و او بخشيده خواهد شد.