1خداوند دستورات زير را برای هارون و پسرانش و تمامی قوم اسرائيل به موسی داد:
2
3هر اسرائيلی كه گاو يا گوسفند يا بزی را در جايی ديگر غيرازخيمهٔ عبادت برای خداوند ذبح كند، خون ريخته و مجرم است و بايد ازميان قوم خود طرد شود.
4
5هدف از اين قانون اين است كه قوم اسرائيل ديگر در صحرا قربانی نكنند. قوم بايد قربانیهای خود را دمدرخيمۀ عبادت پيش كاهن بياورند و آنها را بعنوان قربانی سلامتی به خداوند تقديم كنند.
6سپس كاهن خون آنها را بر قربانگاه خداوند كه دم در خيمۀ عبادت است بپاشد و پيه آنها را همچون عطر خوشبويی كه مورد پسند خداوند است بسوزاند.
7قوم اسرائيل ديگر نبايد در صحرا برای ارواح شرير قربانی كنند وبه خداوند خيانت ورزند. اين برای شما قانونی است هميشگی كه بايد نسل اندر نسل بجا آورده شود.
8هرگاه يک اسرائيلی يا غريبی كه در ميان قوم ساكن است در جايی غير از دم در خيمۀ عبادت برای خداوند قربانی كند، بايد از ميان قوم طرد شود.
9
10هركس خون بخورد، چه اسرائيلی باشد، چه غريبی كه در ميان شما ساكن است، روی خود را از او برگردانده او را از ميان قوم طرد خواهم كرد،
11زيرا جان هر موجودی در خون اوست و من خون را به شما دادهام تا برای كفارۀ جانهای خود، آن را بر روی قربانگاه بپاشيد. خون است كه برای جان كفاره میكند.
12به همين دليل است كه به قوم اسرائيل حكم میكنم كه نه خودشان خون بخورند و نه غريبی كه در ميان ايشان ساكن است.
13هركس به شكار برود، خواه اسرائيلی باشد خواه غريبی كه در ميان شماست و حيوان يا پرندۀ حلال گوشتی را شكار كند، بايد خونش را بريزد و روی آن را با خاک بپوشاند،
14زيرا جان هر موجودی در خون اوست. به همين دليل است كه به قوم اسرائيل گفتم كه هرگز خون نخورند، زيرا حيات هر موجود زندهای در خون آن است. پس هر كس خون بخورد بايد از ميان قوم اسرائيل طرد شود.
15هر اسرائيلی يا غريبی كه گوشت حيوان مرده يا دريده شدهای را بخورد، بايد لباس خود را بشويد و غسل كند. او بعد از غروب شرعاً طاهر خواهد بود.
16ولی اگر لباسهايش را نشويد و غسل نكند مجرم خواهد بود.