1خداوند میفرمايد: «در آن زمان وقتی رفاه و سعادت را به يهودا و اورشليم بازگردانم،
2سپاهيان جهان را در «درۀ داوری» جمع خواهم كرد و در آنجا ايشان را بخاطر ميراث خود، اسرائيل محاكمه خواهم نمود، چون قوم مرا در ميان قومها پراكنده ساخته، سرزمين مرا تقسيم كردند.
3آنها بر سر افراد قوم من قمار كردند و پسران و دختران نوجوان را در ازای فاحشهها و شراب فروختند.
4ای صور و صيدون، و ای شهرهای فلسطين چه میخواهيد بكنيد؟ آيا میخواهيد از من انتقام بگيريد؟ اگر چنين كنيد من بلافاصله شما را مجازات خواهم كرد.
5طلا و نقره و تمام گنجينههای گرانقيمت مرا گرفته و آنها را به بتخانههای خود بردهايد.
6مردم يهودا و اورشليم را به يونانيها فروختهايد و ايشان را از سرزمينشان آواره كردهايد؛
7ولی من دو باره آنها را از نقاطی كه به آن فروخته شدهاند باز میگردانم وهمۀ كارهای شما را تلافی میكنم.
8من پسران و دختران شما را به مردم يهودا خواهم فروخت و ايشان هم آنها را به سبائيان كه در نقاط دوردستی ساكنند خواهند فروخت. من كه خداوند هستم اين را میگويم.
9«برای جنگ آماده شويد و به همه خبر دهيد! بهترين سربازان خود را بسيج كنيد و تمام سپاهيان خود را فرا خوانيد.
10گاوآهنهای خود را ذوب نموده، شمشير بسازيد و از ارههای خود نيزه تهيه كنيد. مردان ضعيف نيز خود را برای جنگ آماده كنند.
11ای همۀ قومها، بشتابيد و از هر طرف جمع شويد.» اكنون ای خداوند، جنگاوران خود را فرود آر!
12خداوند میفرمايد: «قومها جمع شوند و به «درۀ داوری» بيايند، چون من در آنجا نشسته، همه را داوری خواهم كرد.
13داسها را آماده كنيد، زيرا محصول رسيده و آماده است. انگورهای داخل چرخشت را با پا له كنيد، چون از شرارت اين مردم لبريز شده است.»
14مردم دستهدسته در «درۀ داوری» جمع میشوند، زيرا در آنجا روز خداوند بزودی فرا خواهد رسيد.
15آفتاب و ماه تاريک میشوند و ستارهها ديگر نمیدرخشند.
16خداوند از اورشليم فرياد برمیآورد. آسمان و زمين میلرزند؛ اما خداوند همچنان پناهگاه و قلعۀ قوم خود اسرائيل خواهد بود.
17«آنگاه خواهيد دانست كه من در كوه مقدس خود صهيون، خداوند، خدای شما هستم. اورشليم برای هميشه از آن من خواهد بود و زمانی میرسد كه ديگر هيچ سپاه بيگانهای از آن گذر نخواهد كرد.
18«از كوهها شراب تازه خواهد چكيد و از بلنديها شير جاری خواهد شد. نهرهای خشک يهودا از آب پر خواهند شد و از خانۀ خداوند چشمهای خواهد جوشيد تا درۀ شطيم را سيراب سازد.
19مصر و ادوم هر دو بسبب ظلمی كه به سرزمين يهودا كردند از بين خواهند رفت، زيرا مردم بیگناه آنجا را كشتند.
20«ولی يهودا و اورشليم تا به ابد پايدار خواهند ماند.
21من انتقام خون قوم خود را خواهم گرفت و از تقصير كسانی كه بر آنها ظلم كردند، نخواهم گذشت. من در اورشليم با قوم خود ساكن خواهم شد.»