1فرياد برمیآورند و كمک میطلبند، ولی كسی گوش نمیدهد. بسوی خدايان خود روی میآورند، اما هيچكدام از آنها به دادشان نمیرسد.
2سرانجام در عجز و درماندگی از غصه میميرند.
3كسانی كه از خدا برمیگردند، ظاهراً كامياب هستند، ولی بلای ناگهانی بر آنها نازل میشود.
4فرزندان ايشان بیپناه میگردند و كسی از آنها حمايت نمیكند.
5محصولاتشان را گرسنگان میخورند و ثروتشان را حريصان غارت میكنند.
6بلا و بدبختی هرگز بدون علت دامنگير انسان نمیشود.
7بدبختی از خود انسان سرچشمه میگيرد، همچنانكه شعله از آتش برمیخيزد.
8اگر من جای تو بودم، مشكل خود را نزد خدا میبردم.
9زيرا او معجزات شگفتانگيز میكند و كارهای عجيب و خارقالعادۀ بیشمار انجام میدهد.
10بر زمين باران میباراند و كشتزارها را سيراب میكند،
11فروتنان را سرافراز میگرداند و رنجديدگان را شادی میبخشد.
12او نقشههای اشخاص حيلهگر را نقش بر آب میكند تا كاری از پيش نبرند.
13آنها را در دامهای خود گرفتار میسازد و توطئههای ايشان را خنثی مینمايد.
14روز روشن برای آنها مانند شب تاريک است و در آن كورمال كورمال راه میروند.
15خدا مظلومان و فقيران را از چنگ ظالمان میرهاند.
16او به فقيران اميد میبخشد و دهان ظالمان را میبندد.
17خوشابهحال كسی كه خدا تنبيهاش میكند. پس وقتی او تو را تنبيه مینمايد، دلگير نشو.
18اگر خدا تو را مجروح كند خودش هم زخمهايت را میبندد و تو را شفا میبخشد
19و از هر بلايی میرهاند.
20خدا تو را هنگام قحطی از مرگ نجات خواهد داد و در موقع جنگ از دم شمشير خواهد رهانيد.
21از زخم زبان در امان خواهی بود و از هلاكت محفوظ خواهی ماند.
22به جنگ و قحطی خواهی خنديد و حيوانات وحشی به تو آسيبی نخواهد رسانيد.
23زمينی كه شخم میزنی خالی از سنگ خواهد بود و جانوران خطرناک با تو در صلح و صفا به سر خواهند برد.
24خانۀ تو در امان خواهد بود و از اموال تو چيزی دزديده نخواهد شد.
25نسل تو مانند علف صحرا زياد خواهند بود،
26و تو همچون خوشۀ گندم كه تا وقتش نرسد درو نمیشود، در كمال پيری، كامياب از دنيا خواهی رفت.
27تجربه به من ثابت كرده است كه همۀ اينها حقيقت دارد؛ پس بخاطر خودت نصيحت مرا بشنو.