Job 13— PCB

¹من آنچه را كه شما می‌گوييد به چشم خود ديده و به گوش خود شنيده‌ام. من حرفهای شما را می‌فهمم. آنچه را كه شما می‌دانيد من نيز می‌دانم و كمتر از شما نيستم.

²

³ای كاش می‌توانستم مستقيم با خدای قادر مطلق سخن گويم و با خود او بحث كنم؛

⁴چرا كه شما حقيقت را با دروغ می‌پوشانيد. شما طبيبان كاذب هستيد.

⁵اگر حكمت داشتيد حرف نمی‌زديد.

⁶حال به من گوش بدهيد و به دلايلم توجه نماييد.

⁷آيا مجبوريد بجای خدا حرف بزنيد و چيزهايی را كه او هرگز نگفته است از قول او بيان كنيد؟

⁸می‌خواهيد به طرفداری از او حقيقت را وارونه جلوه دهيد؟ آيا فكر می‌كنيد او نمی‌داند شما چه می‌كنيد؟ خيال می‌كنيد می‌توانيد خدا را هم مثل انسان گول بزنيد؟

⁹

¹⁰بدانيد كه خدا برای اين كار، شما را تنبيه خواهد كرد.

¹¹آيا عظمت و هيبت خدا، ترسی به دل شما نمی‌اندازد؟

¹²بيانات شما پشيزی ارزش ندارد. استدلال‌هايتان چون ديوار گلی، سست و بی‌پايه است.

¹³حال ساكت باشيد و بگذاريد من سخن بگويم. هر چه می‌خواهد بشود!

¹⁴بلی، جانم را در كف می‌نهم و هر چه در دل دارم می‌گويم.

¹⁵اگر خدا برای اين كار مرا بكشد، باز به او اميدوار خواهم بود و حرفهای خود را به او خواهم زد.

¹⁶من آدم شروری نيستم، پس با جرأت بحضور خدا می‌روم شايد اين باعث نجاتم گردد.

¹⁷حال بدقت به آنچه كه می‌گويم گوش دهيد و حرفهايم را بشنويد.

¹⁸دعوی من اينست: «من می‌دانم كه بی‌تقصيرم.»

¹⁹كيست كه در اين مورد بتواند با من بحث كند؟ اگر بتوانيد ثابت نماييد كه من اشتباه می‌كنم، آنوقت از دفاع خود دست می‌كشم و می‌ميرم.

²⁰ای خدا، اگر اين دو درخواست مرا اجابت فرمايی درآنصورت خواهم توانست با تو روبرو شوم:

²¹مرا تنبيه نكن و مرا با حضور مهيب خود به وحشت نيانداز.

²²آنگاه وقتی مرا بخوانی جواب خواهم داد و با هم گفتگو خواهيم نمود.

²³حال، به من بگو كه چه خطايی كرده‌ام؟ گناهم را به من نشان بده.

²⁴چرا روی خود را از من برمی‌گردانی و مرا دشمن خود می‌شماری؟

²⁵آيا برگی را كه از باد رانده شده است می‌ترسانی؟ آيا پر كاه را مورد هجوم قرار می‌دهی؟

²⁶تو اتهامات تلخی بر من وارد می‌آوری و حماقت‌های جوانی‌ام را به رخ من می‌كشی.

²⁷مرا محبوس می‌كنی و تمام درها را به رويم می‌بندی. در نتيجه مانند درختی افتاده و لباسی بيد خورده، می‌پوسم و از بين می‌روم.