1خداوند به قوم خود چنين میگويد: «با انصاف رفتار كنيد و آنچه را كه راست و درست است انجام دهيد، زيرا بزودی میآيم تا شما را آزاد سازم.
2من كسانی را كه حرمت روز «سَبَت» را نگاه میدارند و از انجام دادن هر كار بدی دوری میكنند، بركت خواهم داد.»
3قومهای غير يهود نيز وقتی خداوند را بپذيرند، از بركت او برخوردار خواهند شد. پس ايشان نگويند: «خداوند ما را از قوم خود نمیداند.» همچنين مردانی كه نمیتوانند صاحب فرزند شوند گمان نكنند كه از قوم خدا جدا هستند؛
4زيرا خداوند دربارۀ آنها میگويد: «اگر ايشان حرمت روز سبت را نگه دارند و آنچه را كه مورد پسند من است بجا آورند و به عهد من وفادار بمانند،
5آنگاه نام ايشان در خانۀ من و در ميان قوم من تا ابد به يادگار خواهد ماند و نامی پر افتخارتر از نام كسانی خواهد بود كه صاحب فرزند هستند.»
6همچنين خداوند درمورد قومهای غير يهود كه به قوم او ملحق میشوند و او را خدمت میكنند، و او را دوست داشته، خدمتگزار او میشوند، چنين میگويد: «اگر حرمت روز سبت را نگاه دارند و به عهد من وفادار بمانند،
7ايشان را نيز به كوه مقدس خود خواهم آورد و در خانۀ عبادتم ايشان را شاد خواهم ساخت و قربانیها و هدايای ايشان را قبول خواهم كرد. خانۀ من «خانۀ عبادت همۀ قومها» ناميده خواهد شد.»
8خداوند كه بنیاسرائيل را از تبعيد به وطن باز میگرداند، میفرمايد: «علاوه بر قوم خود اسرائيل، قومهای ديگر را نيز جمع كرده، به اسرائيل خواهم آورد.»
9خداوند به قومهای بيگانه دستور میدهد كه مانند حيوانات درنده به قوم او حمله كنند و آنان را بدرند.
10او میگويد: «رهبران اسرائيل كه میبايست قوم مرا از خطر آگاه سازند، خود كور هستند و شعور ندارند. مانند سگهای گلهای هستند كه هنگام خطر پارس نمیكنند؛ فقط دوست دارند دراز بكشند و بخوابند.
11سگهای حريصی هستند كه هرگز سير نمیشوند. اين رهبران قوم، فهم و شعور ندارند. هر چه دلشان میخواهد میكنند و فقط دنبال سود خود هستند.
12آنها میگويند: «بياييد شراب بياوريم و بنوشيم و مست شويم. زندگی همين است. فردا روز بهتری خواهيم داشت!»