1وای بر شما ای آشوريها كه همه را غارت میكنيد و پيمانهايی را كه با قومهای ديگر بستهايد زير پا میگذاريد. بزودی اين غارت و خيانت شما پايان خواهد يافت و آنگاه خود شما مورد غارت و خيانت واقع خواهيد شد.
2ای خداوند، بر ما رحم كن، زيرا چشم اميد ما به توست. هر بامداد به ما قدرت عطا كن و ما را از سختی نجات ده.
3دشمن وقتی صدايت را بشنود خواهد گريخت؛ زمانی كه تو برخيزی قومها پراكنده خواهند شد.
4اموال دشمنان ما، مانند مزرعهای كه مورد هجوم ملخ واقع شده باشد، غارت خواهد گرديد.
5خداوند بزرگ و والا است و بر همه چيز تسلط دارد. او اورشليم را از عدل و انصاف پر خواهد ساخت
6و به قوم يهودا استحكام خواهد بخشيد. او هميشه از قوم خود حمايت میكند و به ايشان حكمت و بصيرت میبخشد. خداترسی گنج بزرگ ايشان است!
7اما در حال حاضر فرستادگان قوم يهودا از شدت نااميدی گريانند، زيرا آشور تقاضای ايشان را برای صلح نپذيرفته است.
8شاهراههای يهودا خراب شده و ديگر اثری از مسافران نيست. آشوريها پيمان صلح را زيرپا نهادهاند و به وعدههايی كه در حضور گواهان دادهاند توجهی ندارند؛ آنها به هيچكس اعتنا نمیكنند.
9سرزمين اسرائيل از بين رفته، لبنان نابود شده، شارون به بيابان تبديل گشته و برگهای درختان باشان و كرمل ريخته است.
10اما خداوند میفرمايد: «برمیخيزم و قدرت و توانايی خود را نشان میدهم!
11ای آشوريها، هر چه تلاش كنيد سودی نخواهد داشت. نفس خودتان به آتش تبديل شده، شما را خواهد كشت.
12سپاهيان شما مثل خارهايی كه در آتش انداخته میشوند، سوخته و خاكستر خواهند شد.
13ای قومهايی كه دور هستيد، به آنچه كردهام توجه كنيد؛ و ای قومهايی كه نزديک هستيد، به قدرت من پی ببريد.»
14گناهكاران و خدانشناسانی كه در اورشليم هستند از ترس میلرزند و فرياد برمیآورند: «كدام يک از ما میتواند از آتش سوزان و دايمی مجازات خدا جان سالم بدر برد؟»
15كسی میتواند از اين آتش جان سالم بدر برد كه درستكار باشد و به راستی عمل نمايد، بخاطر منافع خود ظلم نكند، رشوه نگيرد، و با كسانی كه شرارت و جنايت میكنند همدست نشود.
16چنين اشخاص در امنيت بسر خواهند برد و صخرههای مستحكم، پناهگاه ايشان خواهد بود.
17بار ديگر چشمان شما پادشاهتان را در شكوه و زيبايیاش خواهد ديد و سرزمين وسيعی را كه او بر آن سلطنت میكند مشاهده خواهد كرد.
18در آن زمان به روزهای ترسناكی كه در گذشته داشتيد فكر خواهيد كرد روزهايی كه سرداران آشور برجهای شما را میشمردند تا ببينند چقدر غنيمت میتوانند از شما بدست آورند.
19ولی آن روزها گذشته است و از آن اجنبيان ستمگری كه زبانشان را نمیفهميديد ديگر اثری نيست.
20به اورشليم، اين شهر جشنهای مقدس نگاه كنيد و ببينيد چگونه در صلح و امنيت به سر میبرد! اورشليم محكم و پابرجا خواهد بود درست مانند خيمهای كه ميخهايش كنده نمیشود و طنابهايش پاره نمیگردد.
21خداوند پرجلال ما را همچون رودخانهای وسيع محافظت خواهد كرد تا هيچ دشمنی نتواند از آن عبور كرده، به ما يورش برد!
22خداوند پادشاه و رهبر ماست؛ او از ما مراقبت خواهد كرد و ما را نجات خواهد داد.
23طناب كشتیهای دشمن سست خواهد شد و پايههای دكل را نگه نخواهد داشت و افراد دشمن نخواهند توانست بادبانها را بكشند. ما تمام غنايم دشمن را به چنگ خواهيم آورد؛ حتی لنگان نيز سهمی از اين غنايم خواهند برد.
24هر كه در سرزمين ما باشد ديگر نخواهد گفت: «بيمار هستم»؛ و تمام گناهان ساكنان اين سرزمين بخشيده خواهد شد.