1وای بر كسانی كه برای گرفتن كمک به مصر روی میآورند و بجای اينكه به خدای قدوس اسرائيل چشم اميد داشته باشند و از او كمک بخواهند، بر سربازان قوی و عرابههای بيشمار مصر توكل میكنند.
2خداوند نيز میداند چه كند. او از تصميم خود برنمیگردد و بر كسانی كه بدی میكنند و با بدكاران همدست میشوند، بلا میفرستد.
3مصريها انسانند، و نه خدا! اسبان ايشان نيز جسمند و نه روح! هنگامی كه خداوند دست خود را برای مجازات بلند كند، هم مصريها و هم كسانی كه از مصر كمک میجويند، خواهند افتاد و هلاک خواهند شد.
4خداوند به من فرمود: «وقتی شير، گوسفندی را میدرد، و بیآنكه از داد و فرياد چوپانان بترسد مشغول خوردن شكار خود میشود؛ همينگونه من نيز كه خداوند قادر متعال هستم برای دفاع از كوه صهيون خواهم آمد و از كسی نخواهم ترسيد. مانند پرندهای كه در اطراف آشيانه خود پر میزند تا از جوجههايش حمايت كند، من نيز از اورشليم حمايت خواهم كرد و آن را نجات خواهم داد.»
5
6خدا میفرمايد: «ای بنیاسرائيل، شما نسبت به من گناهان زيادی مرتكب شدهايد، اما الان بسوی من برگرديد!
7روزی خواهد آمد كه همۀ شما بتهای طلا و نقره را كه با دستهای گناهآلود خود ساختهايد، دور خواهيد ريخت.
8در آن روز آشوريها هلاک خواهند شد، ولی نه با شمشير انسان، بلكه با شمشير خدا. سپاه آنان تارومار خواهد شد و جوانانشان اسير خواهند گرديد.
9فرماندهان آشور وقتی پرچم جنگ اسرائيل را ببينند از ترس خواهند لرزيد و فرار خواهند كرد.» اين را خداوند میفرمايد خداوندی كه آتشش بر قربانگاه اورشليم روشن است.