1در سال اول سلطنت كورش، پادشاه پارس، خداوند آنچه را كه توسط ارميای نبی فرموده بود، به انجام رساند. خداوند كورش را بر آن داشت تا فرمانی صادر كند و آن را نوشته به سراسر سرزمين پهناورش بفرستد. اين است متن آن فرمان:
2«من، كورش پادشاه پارس، اعلام میدارم كه خداوند، خدای آسمانها، تمام ممالک جهان را به من بخشيده است و به من امر فرموده است كه برای او در شهر اورشليم كه در يهودا است خانهای بسازم.
3بنابراين، از تمام يهوديانی كه در سرزمين من هستند، كسانی كه بخواهند میتوانند به آنجا بازگردند و خانه خداوند، خدای اسرائيل را در اورشليم بنا كنند. خدا همراه ايشان باشد!
4همسايگان اين يهوديان بايد به ايشان طلا و نقره، توشه راه و چهارپايان بدهند و نيز هدايا برای خانهٔ خدا تقديم كنند.»
5از طرف ديگر، خدا اشتياق فراوان در دل رهبران طايفههای يهودا و بنيامين، و كاهنان و لاويان ايجاد كرد تا به اورشليم باز گردند و خانۀ خداوند را دوباره بنا كنند.
6تمام همسايگان، علاوه بر هدايايی كه برای خانۀ خدا تقديم نمودند، هدايايی نيز از طلا و نقره، توشه راه و چهارپايان به مسافران دادند.
7كورش نيز اشياء قيمتی خانۀ خداوند را كه نبوكدنصر آنها را از اورشليم آورده و در معبد خدايان خود گذاشته بود، به يهوديان پس داد.
8كورش به خزانهدار خود، «ميتراداد»، دستور داد كه تمام اين اشياء قيمتی را از خزانه بيرون بياورد و به شيشبصر، سرپرست يهوديانی كه به سرزمين يهودا بازمیگشتند، تحويل بدهد.
9اين اشياء قيمتی عبارت بودند از: سينی طلا — 30 عدد سينی نقره — 1٬000 عدد سينیهای ديگر — 29 عدد جام طلا — 30 عدد جام نقره — 410 عدد ظروف ديگر — 1٬000 عدد
10
11رويهمرفته 400ر5 شیء قيمتی از طلا و نقره به شيشبصر سپرده شد و او آنها را همراه يهوديان به اورشليم بازگرداند.