1اين است نامهای پسران يعقوب كه با خانوادههای خود همراه وی به مصر مهاجرت كردند: رئوبين، شمعون، لاوی، يهودا، يساكار، زبولون، بنيامين، دان، نفتالی، جاد و اشير.
2
3
4
5كسانی كه به مصر رفتند هفتاد نفر بودند. (يوسف پيش از آن به مصر رفته بود.)
6سالها گذشت و در اين مدت يوسف و برادران او و تمام افراد آن نسل مردند.
7ولی فرزندانی كه از نسل ايشان بدنيا آمدند بسرعت زياد شدند و قومی بزرگ تشكيل دادند تا آنجا كه سرزمين مصر از ايشان پر شد.
8سپس، پادشاهی در مصر روی كار آمد كه يوسف و خدمات او را ناديده گرفت.
9او به مردم گفت: «تعداد بنیاسرائيل در سرزمين ما روزبروز زيادتر میشود و ممكن است برای ما وضع خطرناكی پيش بياورند.
10بنابراين بياييد چارهای بينديشيم و گرنه تعدادشان زيادتر خواهد شد و در صورت بروز جنگ، آنها به دشمنان ما ملحق شده بر ضد ما خواهند جنگيد و از سرزمين ما فرار خواهند كرد.»
11پس مصریها، قوم اسرائيل را بردۀ خود ساختند و مأمورانی بر ايشان گماشتند تا با كار اجباری، آنها را زير فشار قرار دهند. اسرائيلیها شهرهای فيتوم و رعمسيس را برای فرعون ساختند تا از آنها بصورت انبار استفاده كند.
12با وجود فشار روزافزون مصریها، تعداد اسرائيلیها روزبروز افزايش میيافت. اين امر مصریها را به وحشت انداخت.
13بنابراين، آنها را بيشتر زير فشار قرار دادند، بطوری كه قوم اسرائيل از عذاب بردگی جانشان به لب رسيد، چون مجبور بودند در بيابان كارهای طاقت فرسا انجام دهند و برای ساختن آن شهرها، خشت و گل تهيه كنند.
14
15از اين گذشته، فرعون به قابلههای اسرائيلی دستور داد كه پسران اسرائيلی را در هنگام تولد بكشند، ولی دختران را زنده نگهدارند. قابلهها كه نام يكی شفره و ديگری فوعه بود، از خدا میترسيدند؛ از اينرو، دستور فرعون را اطاعت نكردند و نوزادان پسر را هم زنده نگهداشتند.
16
17
18پس فرعون ايشان را احضار كرد و پرسيد: «چرا از دستور من سرپيچی كرديد؟ چرا پسران اسرائيلی را نكشتيد؟»
19آنها جواب دادند: «ای پادشاه، زنان اسرائيلی مثل زنان مصری ضعيف نيستند؛ آنها پيش از رسيدن قابله وضع حمل میكنند.»
20خدا بر اين قابلهها لطف نموده، خانه و خانوادۀ ايشان را بركت داد، زيرا آنها ترس خدا را در دل داشتند. به اين ترتيب تعداد بنیاسرائيل روزبروز زيادتر میشد تا بصورت قوم بزرگی درآمدند.
21
22پس فرعون بار ديگر به ملت خود چنين دستور داد: «از اين پس هر نوزاد پسر اسرائيلی را در رود نيل بيندازيد؛ اما دختران را زنده نگهداريد.»