Ephesians 5— PCB

¹همچنانكه يک كودک عزيز از رفتار پدرش تقليد می‌كند، شما نيز در هر امری از خدا سرمشق بگيريد.

²نسبت به ديگران، پر از محبت باشيد. در اين زمينه مسيح الگوی شما باشد، كه آنقدر ما را دوست داشت كه خود را مانند برۀ قربانی، به خدا تقديم كرد تا گناهانمان را پاک سازد. خدا نيز از اين قربانی خشنود شد، زيرا محبت مسيح نسبت به ما، در نظر خدا همچون عطر خوشبو بود.

³هشيار باشيد كه گناهانی نظير طمع، بی‌عفتی و شهوت‌رانی در ميان شما وجود نداشته باشد. چنين گناهان در بين قوم خدا جای ندارد.

⁴گفتار كثيف، سخنان زشت و شوخی‌های خلاف ادب، شايستۀ شما نيست. بجای اينها، با يكديگر دربارۀ نيكويی‌های خدا گفتگو كنيد و شكرگزار باشيد.

⁵اين حقيقت چون روز روشن است كه ملكوت خدا و مسيح، جای اشخاص بی‌عفت، ناپاک و طمعكار نيست؛ بلی، كسی كه به مال و ناموس ديگران طمع دارد، بت‌پرست است، زيرا مال اين دنيا را بيشتر از خدا دوست دارد و می‌پرستد.

⁶ممكن است بعضی‌ها بكوشند برای اينگونه گناهان بهانه‌هايی بتراشند. اما شما گول اين اشخاص را نخوريد، زيرا كسانی كه مرتكب چنين گناهانی می‌شوند، زير خشم و غضب خدا هستند.

⁷با اين قبيل افراد، نشست و برخاست هم نكنيد!

⁸درست است كه زمانی قلب شما نيز سياه و پر از ظلمت بود؛ اما حالا پر از نور خداوند است. پس رفتارتان بايد اين تغيير را نشان دهد؛

⁹اگر چنين نوری در وجود شماست، بايد اعمالتان نيک، درست و راست باشد.

¹⁰بكوشيد تا دريابيد چه چيزهايی خداوند را خشنود می‌سازد.

¹¹در كارهای پوچ شرارت و تاريكی شركت نكنيد، بلكه بگذاريد نور شما بر آنها بتابد تا زشتی آنها بر همگان آشكار شود.

¹²زيرا كارهای زشتی كه خدانشناسان در تاريكی انجام می‌دهند، حتی ذكرشان هم شرم‌آور است.

¹³اما هنگامی كه نور شما بر گناهان ايشان می‌تابد، زشتی آنها ديده می‌شود و متوجه می‌شوند كه چقدر در اشتباهند. در اثر همين، ممكن است بعضی از ايشان بازگشت كنند و فرزندان نور گردند.

¹⁴از اينرو است كه خدا در كتاب آسمانی می‌فرمايد: «ای تو كه خوابيده‌ای، بيدار شو و از ميان مردگان برخيز، و نور مسيح بر تو خواهد درخشيد.»

¹⁵پس مراقب اعمال و رفتارتان باشيد، زيرا در روزهای دشواری زندگی می‌كنيم. به همين جهت، جهالت و نادانی را از خود دور كرده، عاقل و خردانديش باشيد، و از هر فرصتی سود بجوييد تا اعمال نيک بجا آوريد.

¹⁶

¹⁷بدون تأمل دست به كاری نزنيد، بلكه سعی كنيد خواست و ارادۀ خدا را دريابيد و مطابق آن زندگی كنيد.

¹⁸از مستی بپرهيزيد زيرا مستی انسان را به راه‌های زشت می‌كشاند. در عوض از روح خدا پر شويد.

¹⁹با يكديگر دربارۀ خداوند گفتگو كنيد و سرودهای پرستشی و مزامير برای يكديگر بخوانيد. با هم سرودهای روحانی بخوانيد و در دل خود برای خداوند آهنگ بسازيد و بسراييد،

²⁰و همواره برای همه چيز، خدای پدر را به نام خداوند ما عيسی مسيح شكر كنيد.

²¹به احترام مسيح، مطيع يكديگر باشيد.

²²ای زنان، همچنانكه از مسيح اطاعت می‌كنيد، از شوهرتان نيز اطاعت نماييد.

²³زيرا شوهر سرپرست زن است، همانطور كه مسيح سرپرست كليساست. به همين علت بود كه او جانش را فدا كرد و نجات‌دهندۀ كليسا گرديد.

²⁴پس شما ای زنان، بايد در هر امری با كمال ميل از شوهر خود اطاعت كنيد، درست همانگونه كه كليسا مطيع مسيح است.

²⁵و اما شما ای شوهران، همسران خود را همانطور دوست بداريد كه مسيح كليسای خود را دوست داشت. او حاضر شد جانش را فدای كليسا كند،

²⁶تا آن را مقدس و پاک سازد و با غسل تعميد و كلام خدا آن را شستشو دهد،

²⁷و به اين ترتيب بتواند كليسايی شكوهمند و پاک برای خود مهيا سازد كه هيچ لكه و چروک يا عيب و نقصی در آن ديده نشود.

²⁸شوهر نيز بايد به همين شكل با زنش رفتار كند و او را همچون قسمتی از وجود خود دوست بدارد. زن و شوهر در واقع يكی هستند. پس وقتی شوهری همسرش را محبت می‌كند، در اصل به خويشتن لطف و محبت كرده است.

²⁹هيچكس به بدن خود لطمه نمی‌زند، بلكه با عشق و علاقه از آن مراقبت می‌كند، همانگونه كه مسيح از بدن خود يعنی كليسا مراقبت بعمل می‌آورد، كليسايی كه همۀ ما اعضای آن هستيم.

³⁰

³¹در مورد يكی بودن زن و شوهر، كتاب آسمانی می‌فرمايد: «مرد پس از ازدواج، بايد از پدر و مادر خود جدا شود تا بتواند بطور كامل به همسر خويش بپيوندد، و آن دو از آن پس، يكی خواهند بود.»

³²می‌دانم كه درک اين موضوع دشوار است، اما مثال خوبی است برای نشان دادن رابطۀ ما با مسيح.

³³بنابراين تكرار می‌كنم: شوهر بايد همسر خود را مانند وجود خود دوست بدارد، و زن نيز بايد با اطاعت از شوهر خود، او را احترام نمايد.